Het overkwam me weer eens dat ik wat onverwacht zeer aangenaam verrast werd door een tentoonstelling.
Het overkwam me weer eens dat ik wat onverwacht zeer aangenaam verrast werd door een tentoonstelling.
Zoals gisteren beloofd wat plaatjes uit het toffe Museo Del Novecento in Milaan. Ik ga er geen babbeltje meer bijdoen want dat deed ik gisteren al ;) .
Nadat ik al mijn gewenst verlof had ingepland tot het einde van het jaar, bleef er nog 1 dag over. Normaal zou ik die ergens aan een weekend plakken, maar ik koos ervoor om eens zot te doen en deze dag in het midden van de week in te boeken en aan vriend Nick te vragen of hij zin had om mee te gaan kijken naar foto's van de zee in Gent.
Beste lezers, ik kan zo blij worden van een onverwachte toffe ontdekking! Ik had weer zo'n gevalletje toen ik onlangs met mijn mama naar het museum voor schone kunsten in Antwerpen trok.
De aandachtige lezer zal zeker al gemerkt hebben dat ondergetekende graag mooie tuinen bezoekt. Dat is niet altijd zo geweest. Als jong meisje was ik een stadsmus, natuur vond ik saai en kon me gestolen worden. Ik hou ook nog altijd van steden, liefst van zeer grote. Maar ge moet gelukkig niet kiezen en ik kan dus ook met volle teugen genieten van mooi groen.
Na een dagje Brussel met mama alwaar we ons kunstminnend oog trakteerden op veel moois in het Museum voor Schone Kunsten, besloot ik al dat ik snel nog eens terug zou komen. We hadden nog niet alles gezien in het museum en in hetzelfde gebouw is ook een ander museum gevestigd dat ik eens wilde bezoeken: het Magrittemuseum.
![]() |
| uitsnede uit "bloemstuk met plantenspuit" van Kristof Santy |
Edito: ik schreef dit voor de nieuwe plannen met het MUKHA en het SMAK ...
Toen ik afgelopen zomer met vriend Nick rondwandelde in de botanische tuin van Gent, nam ik me voor daar ook eens naartoe te gaan met mijn mama. Ik denk dat de botanische tuin van Antwerpen haar lievelingsplekje is want ze gaat daar zeer vaak naartoe, en ze vindt het altijd plezant om met ons twee met de trein wat verder weg te gaan op zoek naar mooie dingen. We zouden dan na het bezoek aan de tuin een museum kunnen bezoeken.
Het was dringend tijd voor nog eens een uitje met vriend Nick. Ik had ergens iets gelezen over een botanische tuin van de universiteit van Gent en wilde die graag eens bezoeken. Dus stelde ik hem een gezamenlijk dagje Gent voor. Vriend Nick is altijd wel te vinden voor een dagje uit dus was het plan snel beklonken.
Als je wat op je centen wil letten in Parijs maar toch wat aan cultuur wil doen, dan kan dat perfect. Parijs heeft namelijk een hoop musea die gratis toegankelijk zijn: Musée de la Vie Romantique, Petit Palais, Musée d’Art Moderne (in het gebouw van Palais de Tokyo), 59 Rivoli, musée Bourdelle, het museum van Montmartre, het atelier van Brancusi ... . En ook dit 'Maison Victor Hugo'.
Sinds ik in 2023 kennismaakte met werken van Hans Op de Beek, zitten ze in mijn geheugen gegrift. Toegegeven: dat 1 van de foto's die ik maakte van zijn aquarellen sindsdien dienst doet als achtergrondfoto op mijn gsm, heeft daar natuurlijk veel mee te maken. Maar zelfs zonder dat zouden ze me goed bijgebleven zijn, want de aanblik op zijn werken in dat museum in Luxemburg stad maakte bij zowaar tot tranen toe gedreven ontroering los. Ook al ben ik een groot liefhebber van kunst, dat gebeurt me toch echt niet vaak.
Ik geraakte nog net op het nippertje op de tijdelijke tentoonstelling "familiegeluk" in het Red Star museum en daar ben ik blij om want ik wilde ze écht graag zien. Wil je ze zelf ook nog bezoeken, dan ben je er aan voor de moeite want ze is al voorbij. Ge zult het met mijn verslagje en bijbehorende nostalgische verhalen moeten doen.
Zo'n museumpas zet ne mens aan om eens wat verder uit de buurt op zoek te gaan naar interessante dingen. En zo kom je eens ergens. Ik kan dat alleen maar aanraden, zo'n museumpas.
Of ik zin had om samen met hem en ons mama naar een tentoonstelling te gaan in het fotomuseum vroeg mijn broer. Ik vond dat wel riskant: op de zondag van het openingsweekend van de tentoonstelling. Maar het was schoon weer en eens met ons drietjes op stap leek me tof.
In mijn eigen stad zijn er fijne plekjes om te bezoeken. En soms doe ik dat wat te weinig. Maar op een grauwe winterse zondag jongstleden vergezelde ik mijn mama nog eens naar het Rockoxhuis in Antwerpen. Dat was niet de eerste keer (je leest er ook hier wat over), maar het was wél erg lang geleden dat ik er nog eens kwam.
Ik word graag overweldigd door kunst. Kunst met dat effect op mij blijken dan vaak overigens niet alleen indrukwekkend mooie dingen te zijn, maar ook indrukwekkend grote. (Niet altijd trouwens: ook kleine werken kunnen me soms plots op het gemoed werken. Maar toch echt dikwijls.)