woensdag 28 juni 2017

Napels: de goed bewaarde ruïnes van Pompeii


Pompeii was dé belangrijkste reden waarom ik met mijn lief enkele weken geleden naar Napels trok.


Hij heeft veel interesse in de oudheid en ik herinner me zelf nog levendig de verhalen van op school en van mijn vader over een stad die bedolven werd  onder de lava van een vulkaan en waar men goedbewaarde restanten van mensen had teruggevonden.  


In mijn herinnering werd er toen verteld dat in Pompeii heel veel dingen waren teruggevonden die wezen op een losbandige seksuele sfeer in die dagen maar dat blijkt zoveel jaren later toch minder spectaculair dan wat ik er in mijn jonge brein ooit van maakte.


Soit, voor mij is Pompeii iets mythisch en ik vond het dan ook heel speciaal om dat allemaal eens in het echt te kunnen aanschouwen. 


Vanuit Napels bereik je Pompeii na een treinrit van 3 kwartier met de Circumvesuviana. 


Ik had daar niet eerder bij stilgestaan maar de mensen die toen bedolven werden onder de lava wisten zelfs gewoon niet dat ze vlakbij een vulkaan woonden. Dat er vuurspuwende bergen bestonden hadden ze misschien wel eens opgevangen, maar gezien de beperkte middelen die toen voorhanden waren om informatie te verspreiden had men toen echt niet door dat de Vesuvius die altijd zo prominent aanwezig was aan de horizon eigenlijk ook een vulkaan was.


Ze waren dan ook totaal niet voorbereid op de moordende uitbarsting die op een dag lang geleden heel de stad verwoestte.
Dat moet zo ongelooflijk angstaanjagend geweest zijn!


Net als Herculano is Pompeii vandaag ook nog echt heel zichtbaar een stad. Tot voor de verwoestende kracht van de Vesuvius in 69 na christus  daar een einde aan maakte reden er veel karren rond, gebruikte men zebrapaden van grote keien om veilig de straat over te steken, had men er bakkerijen en tavernes, tuinen en fonteintjes op de hoek van de straat ... En dat kan je daar allemaal nog zien.


Ik vond het heel speciaal zo lang nadat de bewoners er verdwenen rond te dwalen in deze stad en me bij elke stap in te denken wie er voor mij nog allemaal zou rondgelopen hebben.


Pompeii is vele malen groter dan Herculano en daarom hadden we op voorhand via google maps uitgestippeld wat we zeker wilden zien. Niet alles is zomaar toegankelijk: sommige gebouwen en stukken zijn afgesloten. Toezichters openen deze stukken af en toe eventjes voor het publiek om vervolgens terug af te sluiten en verderop een ander afgesloten stuk te openen. Heb je pech om dat juist te missen, dan kan je niet binnen.

I
k ben opgelucht dat ik deze historische stad zonder gebroken ledematen heb kunnen verlaten. De straten in het stadje zijn aangelegd mét voetpaden en oversteekplaatsen, maar dat wil nog niet zeggen dat ze ook echt goed begaanbaar zijn. De stenen paden zijn echt heel hobbelig en ik sloeg verschillende keren mijn voeten om en donderde zelfs 1 keer helemaal tegen de kasseien. 


Het verkeer moet er behoorlijk indrukwekkend zijn geweest want je ziet diep uitgesleten karrensporen in de stenen. Toch las ik ook ergens dat Pompeii op een bepaalde moment het verkeer met wielen uit het centrum bande om het voetgangers makkelijker te maken. 


We stootten ook op het theater. Dat heeft zeer mooie vloeren in verschillende kleuren. Omdat het toen net een beetje begon te regenen was dat extra goed zichtbaar.


En dan is er ook nog het grote amfitheater waar Pink Floyd in de jaren 70 een aantal nummers speelden waaronder het fantastische  'echoes'.


Daarover is een kleine tentoonstelling opgesteld in een gang onder de tribunes van het amfitheater.


Ik vreesde wat ruïnemoe te zijn toen we naar Pompeii vertrokken: ik had immers ook al Herculano en het nationaal museum bezocht. Maar dat bleek absoluut niet het geval. Ik heb heel gefascineerd een hele dag rondgelopen in Pompeii en heb me er gene minuut verveeld!


meer blogposts over mijn reisje naar Napels via deze tag of op deze pagina ...
Follow

maandag 26 juni 2017

Antwerpen: wat gebabbel over de sinksenfoor en park spoor Oost


Mijn lief wilde niet binnen blijven. Toen hij onlangs kwam binnenvallen - we wonen niet samen dus valt hij in het weekend binnen - somde hij wat mogelijkheden voor uitjes op en toen hij begon over oliebollen en wafels op de sinksenfoor was ik verkocht :) 


Vroeger stond de sinksenfoor midden in Antwerpen, meer bepaald  op de kaaien. Midden in een buurt die toen ik nog een jong meiske was er wat saai en verkommerd bij lag maar dan ineens ontdekt werd door hippe mensen en winstzieke projectontwikkelaars. 'Het zuid' werd ineens erg hip, al heb ik de indruk dat het hoogtepunt van die hipheid ondertussen toch alweer enkele jaartjes achter ons ligt.


Op de kaaien waren een paar ingeweken hippe projectontwikkelaars niet zo content met dat jaarlijks kermisfeest op het plein en na wat klachten en rechtszaken haalden ze hun buit binnen en moest de sinksenfoor die daar al stond van 1969 verkassen.


De stad bepaalde dat de foor vanaf 2015 op een oud spoorrangeerterrein net buiten het centrum zou mogen gaan staan. Dat spoorrangeerterrein zou ooit omgevormd worden tot 'park spoor oost'  en ligt geprangd tussen de uitlopers van de bisshoppenhoflaan en de singel in Antwerpen Noord.


Voor mij is die locatie veel dichter bij dan vroeger. Ik kan nu zelfs vanuit mijn voortuintje de hoogste attracties in de verte in de lucht zien zwaaien. Toch was ik er nog niet geweest sinds hij daar staat. 


Ik was trouwens ook nog niet gaan kijken naar dat nieuwe park dat daar aangelegd zou zijn. Ik woon omringd door groene parken vol bomen en planten dus heb ik niet zoveel nood aan een nieuw park. 


De mensen in die buurt kunnen dat echter wel gebruiken wat veel groen is daar niet.
Maar met de komst van dat 'park spoor oost' is dat vooralsnog niet veranderd: ik zag er vooral kasseien - coblestones in het Engels, dat vind ik zo'n plezant woord - gras en een paar sprietige bomen. En daarnaast de Singel.... Ik hoop dat de kinderen in die buurt naar hartenlust zullen komen ravotten in dat 'park' maar ik hou het precies toch liever bij de parken mét planten en grote bomen in mijn buurt ;) . Ik heb blijkbaar een andere definitie van wat een "park" is dan 'de stad'.... . 


Op de sinksenfoor ga ik nergens in want ik word daar toch overal ziek in. Maar ik stond ook nu weer met veel plezier en grote ogen te kijken naar al die attracties die onverschrokken en veel moedigere mensen dan ik de lucht inslingerden en ronddraaiden ...op een vreselijke beat.


Die muziek op de foor is toch zo irritant! Ik ben al geen fan van de soort van muziek die daar gedraaid wordt, maar als ze nu eens gewoon over heel de foor 1 stukske muziek zouden laten horen zou dat nog gaan. Helaas heeft elke attractie zijn eigen luide schreeuwerige bonkerige muziek en je hoort dat allemaal tegelijk. Ik vind dat niet tof ...


Ik was van plan om na ons gezamenlijk 'rondgehang' nog wat langer te blijven hangen dan mijn lief om op mijn gemak wat foto's te kunnen schieten, maar ik kon het lawaai echt niet meer verdragen.


Ik at nog een laquemans (veel minder lekker dan ik me herinnerde van lang geleden helaas, maar ik denk dat ik er gewoon de verkeerde kraam voor had uitgekozen), trok nog wat foto's van een oud treinstel dat vlakbij de foor mooi staat te roesten en sprong voldaan de tram op richting huis. Ik kan er weer effe aan weerstaan, aan die lokroep van plezier en vertier.


Wil je er zelf eens naartoe? De sinksenfoor staat nog in 'park spoor oost' tot 9 juli. Je kan er best niet met de auto naartoe (eigenlijk kan je dat best altijd vermijden als je naar de stad komt) want ze zijn overal zware wegenwerken aan het doen waardoor ge er toch niet geraakt en al helemaal geen parkeerplaats zult vinden. Maar er is een metrostation vlakbij ( schijnpoort) en er passeren ook nog wat buslijnen dus op die manier moet dat zeker lukken!


Meer blogposts over Antwerpen via deze tag of op deze pagina ...
Follow

zaterdag 24 juni 2017

zelfgemaakt: sashikohoes voor mijn lacktafeltje

sashiko ikea hack lacktafeltje

Mijn hoofd bruist altijd van de plannen en zelfmaakideeën. Aan inspiratie geen gebrek bij mij, het is eerder een kwestie van wat te kiezen. 
Ik probeer me wel telkens te beperken tot 1 project en pas als dat klaar is begin ik aan iets nieuws.

donderdag 22 juni 2017

diy safari-oorbellen/earrings 'ollie'


free tutorial for making safari earrings with an elephant - gratis tutorial om zelf oorbellen te maken met een olifantje
Ik heb al lang een collectie houten dierenkralen in mijn kralenvoorraad liggen. Een deel komt van een afgebroken ketting die ik in een tweedehandswinkel kocht maar er zitten ook een paar olifantjes tussen en daarvan weet ik echt niet meer waar ik ze vond.
Ineens had ik goesting om er bellen mee te maken.
Dat komt ook omdat ik in Napels een streng kleine donkerbruine houten kraaltjes op de kop tikte. Ik gebruik die graag bij meer naturelle juwelen maar ik had er geen meer en ze zijn niet zo makkelijk te vinden in donkerbruin. 
Ik heb geen idee waarvan de olifanten gemaakt zijn. Het lijkt me wel iets natuurlijks te zijn. Been misschien? Want het heeft geen splinters dus hout lijkt het me ook niet te zijn...
En de gestreepte kralen die ik er nog bij deed zijn van klei. Past allemaal mooi bijeen hé!


Somewhere in my bead stash I have a collection of wooden animal beads. I got most of these beads from a necklace I found at a second hand shop. But it contains also some elephants and I really don't remember where they come from. 
Suddenly I felt the need to make some earrings with them.
Partly because in Napoli I found a string of small dark brown wooden beads. I like using dark brown wooden beads but I hadn't any left in my stash. 
I don't know what the elephants are made of. They seems to be made of a natural material. Maybe bone? It doesn't feel like wood ....
The striped beads are made of clay.
It all combines nicely, isn't it? 

dinsdag 20 juni 2017

napels: wat straatfoto's

wapperend wasgoed

Vandaag wil ik graag wat foto's tonen van de straten rondom het hotel waarin ik en mijn lief verbleven in Napels.  Ons hotel was gelegen in het oude centrum van Napels. 

zondag 18 juni 2017

vrijdag 16 juni 2017

pijamaschildwants


Toen ik in de rapte een verhuis van een lading slakken met huisjes naar het park aan de overkant had geregeld en ik terug naar huis stapte  - echt hé! waar blijven ze vandaan komen! Ik heb zo'n ongelooflijk klein tuintje en heb daar al zeker 100 joekels van slakken met huisjes uit geplukt! - viel mijn oog op een rood vlekje op een plant in de berm.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...