zondag 23 juli 2017

Napels: Museo Archologico Nazionale di Napoli

 
Wat saaie potscherven en hier en daar een verdwaald beeldje, dat is wat ik vroeger dacht wat er te zien zou zijn in een archeologisch museum.  Dat is ook wat ik me herinner van archeologische musea die ik hier ter lande al eens bezocht in mijn kindertijd. 


Maar het archeologisch museum van Napels bleek allesbehalve saai.


Volgens wikipedia is het archeologisch museum van Napels 1 van de belangrijkste musea in deze categorie ter wereld. Ik ben niet in de positie om te beoordelen of dat correct is of niet, maar ik stelde wel vast dat ik er bijzonder indrukwekkende dingen zag en stelde mijn mening over archeologische musea bij.


Al kan dat ook te maken hebben met het feit dat ik ondertussen wat ouder ben en vooral wat meer weet dan vroeger.


Als ik vroeger een schilderij van bijvoorbeeld Rubens zag, dan zag ik vooral dikke blote madammen die ik niet zo boeiend vond om naar te kijken. Saai dus.


Ondertussen ben ik een pak ouder en heb ik zelf ook wel al wat geëxperimenteerd met kleurkens en penseel en als ik nu zo'n schilderij zie ben ik onder de indruk van het vakmanschap van de heer Rubens en zijn gezellen omdat ik nu weet hoe aartsmoeilijk tekenen eigenlijk wel is. En ik weet genoeg om nieuwsgierig te zijn naar wat er allemaal op dat schilderij staat en wat dat allemaal vertelt over het leven in die tijd.


In dit museum had ik dat ook met de dingen die ik er zag. Fresco's zijn veel boeiender als je beseft dat ze ooit in de huizen van Pompeii en Herculano hingen, lang lang lang geleden in een tijd waarin mensen leefden die het jaar nul nog meemaakten (da's dus aan het begin van het ontstaan van het nieuw testament! Hoe straf is dat niet zeg! ), in een tijd ook waarin ge niet zomaar naar de winkel kon voor een potteke verf in elke kleur die je wenst en verfborstels in alle soorten en maten.... . 


Ze zijn ook een pak indrukwekkender als je beseft dat ze na 2000 jaar nog altijd hun schoonheid tonen -  2000 jaar oud!!!!  


Mijn mond viel open bij het zien van deze mozaïeken. De stukjes in deze werken zijn namelijk heel erg klein. Op een afstandje bekeken zie je zelfs niet altijd dat dat mozaïek is. Het zou dan even goed een schilderij kunnen zijn.


De huizen van de gegoede bewoner van het oude Pompeii en Herculano , moeten zeer rijkelijk versierd geweest zijn. 


Als je rondloopt in die ruïnes zie je dat hier en daar nog. Maar in dit museum zijn veel van de vondsten van daar bij elkaar gebracht en besef je nog beter hoe overdadig alles er was gedecoreerd.


Behangpapier bestond toen nog niet. Maar er waren kunstenaars en er waren verfstoffen en steentjes. En daar maakte men gretig gebruik van. 


Ik vertelde eerder al dat ik me over Pompeii de verhalen herinnerde over vondsten die wezen op een gemeenschap waar vleselijke lusten ongegeneerd werden botgevierd. 


Tot op geiten toe zelfs bleek in dit museum... Geen idee of dat de 1 of andere religieuze bedoeling had, of als normaal gedrag werd beschouwd, of misschien net zoals vandaag de dag ook raar werd gevonden en wat meesmuilend over gedaan werd als men vermoedde dat een bepaald heerschap dat soort dingen deed, of dit eigenlijk een humoristisch beeld voorstelt. Ik vond het alleszins erg grappig ( en hoop dat jullie er niet te veel aanstoot aan nemen dat ik dat hier zomaar laat zien. ) .


Als je - net zoals ik - niet zoveel geschiedkundige feiten in je hoofd hebt zitten maar wel graag naar televisieseries kijkt, dan zal je wellicht wat namen herkennen als je in dit museum rondloopt: Er staan stukken uit de collecties van de Borgia's, de Farneses en de Medici's. Namen waar ik me meer kan bij voorstellen dan vroeger sinds in de serie ' de Borgia's zag'. 


Deze serie is wellicht sterk geromantiseerd, maar vertelt toch over geschiedkundige feiten op een manier die mij meer bijblijft dan de lessen geschiedenis die ik ooit kreeg op school. Ook al was geschiedenis 1 van mijn favo vakken, de feiten en weetjes die ik toen te horen kreeg zijn niet in mijn geheugen blijven zitten .


In dit museum kan je uren rondlopen en geboeid blijven. Als je in Napels bent, is het beslist een bezoekje waard.
Op deze website vindt je alle informatie die je nodig hebt als je het ook eens wil bezoeken.


Meer blogposts over Napels via deze tag of op deze pagina ...

Follow

vrijdag 21 juli 2017

Ertbruggebos en zijn bewoners


Ik vond het hoog tijd om het bos achter mijn hoek nog eens een bezoekje te brengen. 
Ik woon in een stad maar genoeg aan de rand om ook te kunnen genieten van de geneugten van wat groen en bomen, oa in het Ertbruggebos op de rand van Deurne en Wijnegem.

dinsdag 18 juli 2017

'Pluk de dag'

'Pluk de dag, 
niet alleen als het een roos is of een madeliefje 
– dan is het immers geen kunst om de dag te plukken –,
 pluk hem ook als het een distel is.’ 

 Patricia de Martelaere



zondag 16 juli 2017

diy oorbellen met wire en keramieken hanger/ earrings with wire and ceramic pendants 'summer heat'


Ik vond een tof Brits etsywinkeltje met schoon handgemaakte keramieken juweelonderdelen en besloot daar wat hangers te bestellen voor oorbellen. Content dat ik was toen ik het pakje opende. Maar zo'n schoon gerief zeg!
Een deel van de hangertjes verwerkte ik al in bellen. Onder andere in deze, in 1 van mijn favo kleurencombo's ;) . De hangers lijken wel oranje aubergines vind ik :) .

I found a lovely British etsy shop with beautiful handmade ceramic jewellery parts and decided to buy some pendants for earrings. When they arrived, I was soooooo happy because they are gorgeous! 
I transformed 1 pair of pendants into these earrings in one of my favorite colour combinations.

vrijdag 14 juli 2017

Napels: over handtassen en de via San Sebastian, Piazza Bellini en omgeving


Het hotel waar mijn lief en ik verbleven in Napels lag vlakbij de Via San Sebastian. Dat bleek een heel tof straatje te zijn dat uitmondde op een tof pleintje - Piazza Bellini - dat weer omringd was door nog meer toffe straatjes.
Niet zo raar natuurlijk: Napels barst van de toffe straatjes :) .

woensdag 12 juli 2017

blog in de kijker: Michel Vuijlsteke's weblog - Tales of Drudgery & Boredom

bron

Ik heb geen flauw idee meer hoe ik - ondertussen toch al een flinke tijd geleden - op de blog van Michel Vuijlsteke ben terecht gekomen, maar ik kan je vertellen dat ik sinds die eerste keer ben blijven hangen en zowat alles lees wat de man schrijft. Met veel plezier doorgaans ...

maandag 10 juli 2017

Brussel: 'The World of Steve McCurry' in de beurs.


Een 'plezante teamdag', dat was het plan. Ergens in juni, met ons zessen.
Ik moet bekennen: voor mij is dat een ware traktatie na zeer lange jaren niet echt in een team te hebben gezeten. Nu zit ik in een geweldig team met allemaal toffe dames, en daar geniet ik erg van.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...