Normaal zou ik op het moment van dit schrijven - zijnde vorige week voor u lezer - ergens in Bretagne aan het rondzwerven zijn. Maar toen mijn vader ziek bleek te zijn en het harde verdict kreeg dat hij niet lang meer zou leven, annuleerde ik dit tripje. Het harde verdict bleek in realiteit sneller te zijn dan voorspeld, waardoor hij al 2,5 week later overleed ipv de voorspelde 2 maanden.
Nog voor we onze koffers afgooiden in het hotel tijdens ons tripje naar Rheims, hielden we al effe halt bij een eerste streepje op ons lijstje: de Chapelle Foujita.
De laatste weken waren heftig, zowel emotioneel als op vlak van geregel allerhande. En dat zal, nu mijn vader overleden is, ook nog effe voortduren. Maar ik heb nu toch terug een klein beetje ruimte in mijn hoofd en in mijn agenda om nog eens wat aan mijn blog te sleutelen.
Tijdens 1 van mijn tripjes naar Parijs in 2024 wilde ik naar 1 van mijn favo musea gaan maar de tijdelijke expo daar bleek net voorbij en wellicht was er dan niet veel meer te zien. Maar in Parijs is het echt niet moeilijk om een alternatief te vinden voor een museumbezoek want er zijn er daar zeer erg veel.
Toen we afgelopen lente nog eens naar Nice vlogen, stond een nieuw bezoekje aan deze villa en vooral aan zijn prachtige tuinen evident op ons te-doen-lijstje.
In 2022 was mijn lief via een pad naast de zee van Cap d'Aile naar Monaco gewandeld terwijl ik liever halverwege halt hield om in een mooie baai wat te zitten lezen.
Naar ondertussen jaarlijkse gewoonte reden mijn lief en ik op het einde van mijn zomervakantie in augustus nog 'ergens binnen redelijke afstand maar toch echt op reis' ergens naartoe. Dit keer kozen we Rheims uit.
Allez vooruit, ik gooi er nog eentje achteraan. Want ik heb nog wat street art uit Belleville. Maar het is voorlopig de laatste.
Met deze collectie sluit ik mijn weekje Parijse street art af. Met de bedenking dat ik toch ook echt eens in Antwerpen op zoek moet naar straatkunstpareltjes. Ik kom ze af en toe tegen maar in minder grote aantallen dan in Parijs. Om een collectie bij mekaar te fotograferen moet je echt op zoek gaan. Misschien iets voor de volgende zomer ...
Vandaag wat street art die ik in oktober 2024 tegen kwam. De oogst tijdens dat tripje was niet zo groot, maar wel fijn.
In 2024 was het plan om 4 maanden na mekaar een paar dagen naar Parijs te gaan om de bewoner van mijn Parijsadresje uit de nood te helpen. Dat ik daarmee ook mezelf een erg groot plezier deed, was natuurlijk mooi meegenomen.
Na mijn blogartikel van gisteren besloot ik om er ineens een Parijse street art week van te maken. Want ik fotografeer graag street art en dan zit je in Parijs op de juiste plek. Hou je ook van street art? Dan ga je deze week verwend worden!
Voor sommige blogartikelen moet ik toch eens gaan spieken in mijn reisnotaboekje om herinneringen terug op te halen. Maar voor dat van vandaag was dat niet nodig: ik herinner me mijn bezoek aan deze Street art-minnende straat in Belleville - in 2024 - nog heel goed.
Vandaag neem ik jullie mee doorheen Parijs in het donker. Ik was er in 2024 vier keer en heb daar nog een hoop foto's van om terug te blikken naar die fijne citytripjes.
Een stad met alles wat een zichzelf respecterende stad nodig heeft én een strand met azuurblauw water. Dat gecombineerd met een streepje zon maakt Nice voor mij een onweerstaanbare vakantiebestemming.
Soms zijn er niet veel woorden nodig en zijn de foto's gewoon genoeg. Ik maakte deze foto's tijdens ons reisje naar Nice in het voorjaar van 2025.
Bon, den titel van vandaag is misschien een beetje vreemd: is het nu Nice? Of Cannes en Antibes? Maar ik koos voor deze titel omdat mijn lief en ik tijdens ons laatste reisje naar Nice een dagje naar Cannes en Antibes treinden. We gebruikten tijdens ons tripje naar Nice de laatste keer de stad wel meer als uitvalsbasis naar steden en dorpen in de omgeving.
Toen ik samen met mijn lief in de lente nog eens een paar dagen wat extra zin opzochten in het Zuidfranse Nice, stonden de mooie tuinen van de Villa Ephrussi de Rothschild weer op onze planning.
