Een stad met alles wat een zichzelf respecterende stad nodig heeft én een strand met azuurblauw water. Dat gecombineerd met een streepje zon maakt Nice voor mij een onweerstaanbare vakantiebestemming.
Soms zijn er niet veel woorden nodig en zijn de foto's gewoon genoeg. Ik maakte deze foto's tijdens ons reisje naar Nice in het voorjaar van 2025.
Bon, den titel van vandaag is misschien een beetje vreemd: is het nu Nice? Of Cannes en Antibes? Maar ik koos voor deze titel omdat mijn lief en ik tijdens ons laatste reisje naar Nice een dagje naar Cannes en Antibes treinden. We gebruikten tijdens ons tripje naar Nice de laatste keer de stad wel meer als uitvalsbasis naar steden en dorpen in de omgeving.
Toen ik samen met mijn lief in de lente nog eens een paar dagen wat extra zin opzochten in het Zuidfranse Nice, stonden de mooie tuinen van de Villa Ephrussi de Rothschild weer op onze planning.
Voor de derde keer in een paar jaar reisde ik afgelopen lente naar Nice in Zuid-Frankrijk, in het onovertroffen gezelschap van mijn lief. Onze 2 eerdere bezoeken aan deze stad vonden we beiden zo tof dat we ze graag nog eens bezochten voor wat extra zonnestralen na die lange extra grijze dagen die we afgelopen winter te verduren kregen.
Als je wat op je centen wil letten in Parijs maar toch wat aan cultuur wil doen, dan kan dat perfect. Parijs heeft namelijk een hoop musea die gratis toegankelijk zijn: Musée de la Vie Romantique, Petit Palais, Musée d’Art Moderne (in het gebouw van Palais de Tokyo), 59 Rivoli, musée Bourdelle, het museum van Montmartre, het atelier van Brancusi ... . En ook dit 'Maison Victor Hugo'.
Ik was druk doende met de laatste foto's af te werken van mijn laatste Parijstripje, en dat bleken foto's te zijn van een decemberavond, 23 december 2024 op precies te zijn, waarop ik een tijdje rondkuierde door Montmartre.
Doorheen al die jaren dat ik naar Parijs ga, zelfs al vele jaren geleden toen ik er slechts sporadisch kwam, bezocht ik regelmatig de Notre Dame.
Parijs heeft de naam duur te zijn om te gaan eten en drinken. Maar ik vind de horeca in Antwerpen en bij uitbreiding België eigenlijk veel duurder. Het idee van dure horeca berust volgens mij deels op een vooroordeel, en is vermoedelijk deels gebaseerd op het verleden. En dan is het natuurlijk ook nog afhankelijk van wat je juist wil nuttigen in Parijs.
Parijs telt ontelbare schattige straatjes, mooie gebouwen, pittoreske hoekjes en gezellige plekjes. Maar sommigen zijn beter gekend bij het grote publiek dan andere. Rue Cremieux is een voorbeeld van een straatje dat erg populair is bij de instagramminnende en tiktokgekke medemens.
Toen ik in juni en juli mijn geplande Parijstripjes moest annuleren wegens gezondheidsklachten (ze zijn gelukkig weer helemaal verdwenen), baalde ik wel een beetje dat ik de naar mijn verwachting geweldige geluids- en lichtshow in de Saint Eustatiuskerk zou missen. Deze kerk aan Les Halles is namelijk mijn lievelingskerk in Parijs en ik vermoedde dat een klank- en lichtshow daar behoorlijk impressionant zou zijn.
Ik word graag overweldigd door kunst. Kunst met dat effect op mij blijken dan vaak overigens niet alleen indrukwekkend mooie dingen te zijn, maar ook indrukwekkend grote. (Niet altijd trouwens: ook kleine werken kunnen me soms plots op het gemoed werken. Maar toch echt dikwijls.)
Ik wilde in oktober deze tentoonstelling al bezoeken, maar ik wilde er ook nog andere zien en dus besloot ik deze uit te stellen tot mijn volgende tripje in december.
De laatste dag van mijn oktoberbezoekje aan Parijs had ik niet echt meer iets op de planning staan dat echt moest. Ik besloot wat te gaan genieten van herfstbladeren in Jardin du Luxembourg en eventueel als er nog tijd over was wat in Montmartre te gaan rondhangen. Spoiler: Dat laatste is er niet meer van gekomen ;).
De Bourse de Commerce is een vrij nieuw museum, het bestaat pas sinds 2021. Maar het gebouw zelf is wel al oud, het was ooit een graanmarkt.
