Een weekje verlof in eigen land begin mei was de uitgelezen gelegenheid om ook in eigen land nog eens wat fijne plekjes te verkennen. En verder was het ook een kwestie van voor wat hoort wat: ik ging mee winkelen voor het nieuwe appartement van mijn lief, maar dan deden we daarna iets plezant.
Toen we afgelopen lente nog eens naar Nice vlogen, stond een nieuw bezoekje aan deze villa en vooral aan zijn prachtige tuinen evident op ons te-doen-lijstje.
Naar ondertussen jaarlijkse gewoonte reden mijn lief en ik op het einde van mijn zomervakantie in augustus nog 'ergens binnen redelijke afstand maar toch echt op reis' ergens naartoe. Dit keer kozen we Rheims uit.
Als je een reiziger bent die het liefst naar Zuiderse landen trekt in het heetst van de zomer, ga je wellicht wat verbaasd zijn om foto's te zien van een park in Spanje vol groene natuur. Want dan ken je vooral de natuur die door de verzengende hoogzomerzon dor en geel is geworden. Maar op andere momenten in het jaar zijn zuiderse landen verrassend uitbundig groen.
Ik vond het erg opvallend hoe groen en fleurig de stad Metz was afgelopen zomer. Hartje zomer - we waren er in augustus - maar toch spatten de felgekleurde bloemkopjes en de groene bladeren van de bomen ons in het gezichtsveld.
Het is stillekesaan tijd om afscheid te nemen van mijn 2 uitjes naar Luxemburg-stad. Ik bezocht deze stad op korte tijd 2 keer samen met mijn lief en we bleven er telkens enkele dagen.
Mijn lief kan soms verrassend uit de hoek komen. Zoals onlangs toen hij zin had in een bosbad.
Mijn broer en zijn lief (wiens appartement ik altijd mag gebruiken als ik naar Parijs ga, zij woont daar namelijk) moesten eens smakelijk lachen toen ik vertelde dat ik touche had toen ik na mijn museumbezoek nog een wandelingske maakte in Bois De Boulogne.
Zoals elk goed kasteel betaamt, heeft ook het Pena Palace een indrukwekkende tuin. Maar we wandelden er iets minder uitgebreid in dan in de kasteeltuinen van de andere paleizen die we in Sintra bezochten.
Ik bracht mijn kinderjaren door in de Kempen, ergens tussen Lier en Herentals. Maar ik kom daar al jaren niet meer, uitgezonderd in Lier zelf waar ik een kluitje schoolvriendinnen heb wonen waar ik regelmatig mee afspreek (en dat is altijd héél plezant!).
Mensen die me een beetje kennen, weten dat ik hou van een goeie geut nostalgie. Geen nostalgie als in 'vroeger was alles beter', maar wel nostalgie waarbij terugkijken naar het verleden opnieuw genieten is, met daarbij al genietend van het heden nieuwe herinneringen makend voor in de toekomst.
Exact een jaar geleden was het zeer mooi in het arboretum van Kalmthout. We kwamen nog maar net uit de winter, maar de natuur trakteerde er ons al op een hoop fijne bloempjes. Ik weet dat nog zo goed omdat ik dit blogartikel toen al schreef.
