Het provinciaal domein Vrieselhof in Oelegem

Een weekje verlof in eigen land begin mei was de uitgelezen gelegenheid om ook in eigen land nog eens wat fijne plekjes te verkennen. En verder was het ook een kwestie van voor wat hoort wat: ik ging mee winkelen voor het nieuwe appartement van mijn lief, maar dan deden we daarna iets plezant.

Geen idee waar mijn lief vervolgens dit Vrieselhof opduikelde, ik had er zelf nog nooit van gehoord. Maar een kasteel in wat natuur, dat klonk alvast veelbelovend.

Eerst verzorgden we ons hongerig lijf met een hapje in het nabij gelegen brasserie Remise Vrieselhof: gezellig terrasje met zicht op het kasteel en doorsnee keuken. En daarna was het tijd om de beentjes te strekken en dat landschap rond het kasteel eens te verkennen.

Dat bleek in deze tijd van het jaar zeer weelderig in kleuren. Frisgroen van pas ontluikende blaadjes aan de bomen en nieuwe grashalmen, maar ook overal fleurige kleuren van rhododendrons in allerlei mogelijke tinten en andere lentebloeiers. Hier en daar werden we zelfs verwend door een vleugje zoete bloesemgeuren. 

Het kasteel is omringd door water met daarin een heus eilandje propvol felgekleurde struiken. Ik denk dat het allemaal verschillende soorten rhododendrons waren, maar het was wat veraf om met zekerheid te kunnen vaststellen of mijn vermoeden juist was. 

Naast al die weelderige planten genoten we ook van het zicht op een kudde spierwitte geiten die er zorgen dat de vegetatie blijft doen wat de beheerders ervan verwachten. De geiten in kwestie hadden een flink aantal jongskens en dat is natuurlijk altijd extra plezierig.

Het water was redelijk helder waardoor je tot op de bodem kon kijken en er dreven volop wtaerleliebladeren op met veelbelovende bloemknoppen.

Ondertussen werden we getrakteerd op een feest van geluiden. De vogels floten er op los, en tegenwoordig check ik dan altijd via de app merlin welke vogels ons zo in de watten leggen. Het bleken verrassend vooral roodborstjes te zijn. Hun vrolijk gefluit werd vergezeld van het gekwaak van kikkers die zo te horen in grote aantallen aanwezig waren maar waarvan ik er helaas geen eentje kon ontwaren aan de waterkant. Af en toe zag ik wel net in een ooghoek iets in het water plonsen als ik er passeerde, maar ze waren altijd zo snel weg dat ik ze niet meer vond.

Het kasteel en omliggende tuinen en/of park bleken een onverwacht mooie idyllische plek te zijn, ik vond het een toffe ontdekking en dat zo dichtbij. 

Op vlak van wandelen waren we nogal lui moet ik bekennen. We wandelden helemaal rond het kasteel en de slotgracht, maar dat was niet zo indrukwekkend ver. We zagen wel bordjes die langere wandelingen aanduidden, maar die zullen we wel eens op een andere keer doen. Want ik denk dat deze plek ook in herfstkleuren zeer mooi is, dus misschien komen we nog eens terug.

Ik weet niet of je het kasteel zelf ook kan bezoeken. Maar er gewoon wat wandelen is op zich al een toffe activiteit mochten wij ondervinden.

Wil je er ook eens naartoe? Dan moet je hier zijn. 
Wij liepen er rond op 9 mei 2026.

Meer blogartikelen met natuur in de hoofdrol via deze tag ...