Op reis laat ik de kans niet aan me voorbij gaan om een bezoekje te brengen aan een mooie tuin of park. En in Padua hebben ze een botanische tuin dus dat we daar naartoe gingen toen we in die contreien rondhingen vorig jaar was snel beklonken.
Ons 2de tripje naar Venetië en omgeving werd gekenmerkt door gezondheidsproblemen. Ik belandde 1 dag met koorts in bed maar mijn lief had langer van jan en moest het wat rustiger aan doen. Tijdens ons bezoek aan deze tuin zocht hij ergens een tof bankje op tussen het groen en zat daar wat te bekomen terwijl ik de tuin op mijn gemak wat verkende.
In eerste instantie was ik niet erg onder de indruk: ik zag toffe bomen - zo van die grote dikke, in dit geval ook eentje met een grote holte waar zeker en vast het 1 of ander dier een slaapplekje zou vinden. Een plataan die ooit door een bliksem getroffen werd leert Wikipedia me. Maar voor de rest zag ik niet veel bijzonders.
Maar toen ik wat verder stapte, bleek ik wat te snel conclusies getrokken te hebben want toen kwam ik allerlei schoons tegen.
 |
| Zie je het gezichtje? |
Ik ontdekte grote serres met een hoop warmteminnende planten. De serres hadden duidelijk een educatieve bedoeling want er waren veel plekken voorzien waar groepen zich konden neerzetten en er stonden zeer veel educatieve en interactieve borden. Ik vermoed dat dit een populaire bestemming voor schooluitstappen is, maar toen wij er waren was het er erg rustig.
Er was ook een prachtige ommuurde groentetuin, met een hele hoop waterbassins met verschillende soorten waterlelies. Die hadden ze hier in grote aantallen, ook in de serres zag ik er veel.
Verder kabbelende waterpartijen, fruitbomen, palmen en nog een oude zeer fotogenieke veranda met planten. De veranda lag tegen een museum aan gevleid, maar daar zijn we niet naar binnen gegaan.
Ik ben ook altijd zo onder de indruk van grote hertshoornvarens. Ik heb er al jaren eentje in mijn slaapkamer staan en die zie ik bijzonder graag. Hij wordt alsmaar groter. Ik moet hem eigenlijk eens in het zonnetje zetten door hem een eigen plekje te geven hier ergens in een artikel op mijn blog. Daar ga ik zeker eens werk van maken. Maar in deze botanische tuin hingen er ook een paar te pronken.
De Botanische tuin van Padua is verbonden aan een universiteit en is de oudste nog op zijn oorspronkelijke plek gelegen universiteitstuin. Dat zegt Wikipedia me toch . Hij werd ingewijd in 1545.
Deze tuin was weer een extra bewijs dat Padua veel te bieden heeft. Ik zou er best nog wel eens naartoe willen gaan want deze stad heeft nog zeer veel moois dat we nog niet bezochten.
Wij bezochten deze tuin op 2 oktober 2026.
Wil je er ook eens naartoe? Hier vind je alle info...
Meer artikels over onze uitjes naar Italië op deze pagina ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Kan je niet reageren?
Probeer het anoniem en zet je naam in je reactie.
Lukt het nog niet? Mail me!
If you are unable to comment? Try to react anonymous and include your name in your comment.
Still not working? Contact me!
bollekes.met.gaatjes.en.koordjes(at)gmail.com