Het overkwam me weer eens dat ik wat onverwacht zeer aangenaam verrast werd door een tentoonstelling.
Het was een gevalletje 'verwacht niet te veel dan kan het alleen maar meevallen'. Hoge verwachtingen hebben over iets is namelijk een goeie manier om teleurgesteld te worden. Maar het omgekeerde geldt dus ook.
 |
| Cornelis de Vos |
Dat zit zo. In de kerstvakantie wilde ik na een paar dagen zetelhangen met een verkoudheid nog eens een stapje in de wereld zetten. Daarvoor googelde ik eerst welke tentoonstellingen er in een aantal musea te zien waren om vervolgens tot de vaststelling te komen dat dat op die moment niet evident was want januari/februari zijn dikwijls de momenten dat de musea wisselen van tijdelijke expo en er dus ofwel niks te zien is, ofwel de laatste dagen van een tento die dan wellicht pokkedruk is. Maar mijn favoriete museumkompaan, zijnde mijn mama, had een voorstel: zij wilde naar het maagdenhuis want daar zouden werken hangen van Museum Mayer van den Berg omdat dat tijdelijk gesloten is.
 |
| detail - Roelof Koets |
 |
| Pieter Aertsen |
Ik bezocht beide musea al eerder. Over Mayer van den Bergh schreef ik toen dit, en tot mijn verbazing schreef ik over het maagdenhuis zelfs nog niks. (Misschien moeilijk te geloven, maar het gebeurt dat ik een museum bezoek zonder er foto's te maken of er over te schrijven;) ) En ook al waren die bezoekjes niet tegengevallen, ik had niet echt een reden om daar terug naartoe te willen, behalve dan dat mijn moeder het voorstelde.
 |
| detail - Juan de Flandes |
Dus wijle daar naartoe...
Bleek er daar een keitoffe tentoonstelling te zijn!
In de tentoonstelling "Publiekslievelingen. Een intieme blik op meesterwerken" werd aan een hoop bekende en minder bekende mensen gevraagd hun favoriete werk uit te kiezen uit de collectie van Mayer van den Bergh. En die werken zijn dan vervolgens tentoongesteld in het maagdenhuis wat verderop in de straat.
Je kan vervolgens met een audiogids beluisteren waarom de bekende of minder bekende maar vaak zeer interessante mens net dat werk heeft uitgekozen want dat vertellen ze bij het gekozen werk gewoon zelf. En dat was dus heel tof.
 |
| faun en nimf door Rubens |
Omdat ik hem volg op zijn facebookpagina had ik al aan een blik op het schilderij genoeg om te weten dat Jeroen Olyslaegers het werk met de sater had uitgekozen.
Het liefst heb ik geluisterd naar de mevrouw die vertelt over het kerstwiegje van de nonnen. (sorry, geen foto. Je zal zelf moeten gaan kijken en luisteren.) Dat had mede te maken met de manier waarop ze vertelde. Want los van de inhoud is de manier waarop iemand een uiteenzetting doet mee bepalend voor de mate waarin je meegesleept wordt.
 |
| details - J. Bosch |
De keuze van 2 gidsen waarvan 1 slechtziende gids deed me dan weer met veel liefde terugdenken aan helaas wijlen vriendin Tonia.
 |
| details uit de dulle griet van Breughl |
We waren eerlijk gezegd weer zeer laat in het betreden van het museum. Ik heb gelukkig wel alle werken kunnen bekijken, maar het allemaal beluisteren lukte niet. Misschien spring ik er nog wel eens voor binnen, het moet vast lukken om nog voor de sluiting van deze tijdelijke expo ergens een gaatje te vinden om dat te doen. De tentoonstelling loopt namelijk nog tot 12 september 2027!
Wil je er ook eens naartoe? Dan vind je alle info op deze website. Met de museumpas mag je er gratis binnen!
Wij bezochten het maagdenhuis op 2 januari 2026.
Meer blogartikelen over Antwerpse dingen op deze pagina of via deze tag ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Kan je niet reageren? Mail me! If you are unable to comment? Contact me!
bollekes.met.gaatjes.en.koordjes(at)gmail.com