Goeie reis papa!

Op paaszondag, 5 april, is mijn vader overleden.

Mijn vader was al een tijdje levensmoe. Hij zei de laatste tijd zeer vaak:  "ik ben op, ik ben zooooo moe, het mag stoppen van mij".

Hij bleek al een flinke tijd goed ziek, maar dat wisten we pas op 19 maart. Nu begrijpen we natuurlijk waarom hij zich zo voelde.

Maar wat hij er ook, en met volle overtuiging,  altijd bij zei was: "Maar ik heb zo'n schoon leven gehad! Ik heb alles gedaan wat ik wilde doen."

En dat klopt. Hij gaf een job met aanzien en een hoog loon op om iets maatschappelijk relevants te gaan doen. Hij reisde met zijn vrouw heel de wereld rond, soms zelfs een jaar aan een stuk, met enkel een rugzak en naar niet toeristische plaatsen. En hij was getrouwd met de vrouw die hij tot de laatste dag zeer graag zag.

De dokter had hem nog 2 maanden gegeven, maar het zijn dus 2,5 weken geworden. Ik mis hem vreselijk, maar het is wat het is. Mijn vader was 88 dus ik wist dat de dag van afscheid nemen steeds dichterbij kwam. Dat neemt niet weg dat dit pijn doet. 

Ik heb overigens 2 keer een 'gastblogje' gemaakt waarin hij vertelt. Die kan je hier en hier lezen... . 

Mensen die meekijken op mijn instagrampagina weten dat wellicht, maar ik ben al een tijdje bezig met het inscannen van oude dia's en negatieven en ik kuis die dan digitaal een beetje op door de stofjes en krassen weg te halen. Op zondag plaats ik meestal zo'n oude foto. De foto's uit dit blogartikel bijvoorbeeld ... .