Vandaag keren we op mijn blog even terug naar Italië. Als ik zo terugkijk op onze reisjes naar die regio (we waren er nu 3 keer op nog geen jaar tijd. We bezochten eerst Venetië, dan nog een keertje Venetië en van daaruit Padua en Verona en tenslotte in maart Ravenna) groeit mijn enthousiasme alleen maar meer en meer. Er zijn daar zoveel zo ongelooflijk mooie dingen te zien!
Een weekje verlof in eigen land begin mei was de uitgelezen gelegenheid om ook in eigen land nog eens wat fijne plekjes te verkennen. En verder was het ook een kwestie van voor wat hoort wat: ik ging mee winkelen voor het nieuwe appartement van mijn lief, maar dan deden we daarna iets plezant.
Op wat een uitzonderlijk warme dag voor de tijd van het jaar bleek te zijn, tufte ik met mijn lief richting hoofdstad. Mijn lief had daar dingen te doen en we besloten de rit naar ginder ten volle te gebruiken en ineens van de gelegenheid gebruik te maken om het Afrikamuseum eindelijk eens te bezoeken.
- De mooie meimaand, en in mei legt iedere vogel een ei. Maar dat klopt toch niet helemaal want in 2011 zat er al jong grut in mijn waskot annex rommelkamer. Ik herinner me nog heel goed hoe dat kleine vogeltje heen en weer zat te zwiepen op de rand van een lege bloempot. Dat was eerlijk gezegd een grappig zicht. Maar dat het prutske zowaar bijna in mijn wasmachine zat was ik vergeten. Momenteel zou het arme beest niet veel kans gemaakt hebben met de kat van mijn ouders in huis. Ik hoop heel hard dat die de plaatselijke gevederde vriendjes een beetje met rust gaat laten. Ik liet toen ook nog wat kringloopvondsten zien en ik kan je vertellen dat de spiegel ondertussen nog steeds dienst doet boven mijn lavabo.
 |
| portret van een jonge vrouw als Pictura - anoniem |
Een tentoonstelling waar vrouwelijke kunstenaars het onderwerp zijn, vrouwelijke kunstenaars uit onze contreien en uit de periode van 1600 tot 1750. Dat maakte me heel nieuwsgierig.
Normaal zou ik op het moment van dit schrijven - zijnde vorige week voor u lezer - ergens in Bretagne aan het rondzwerven zijn. Maar toen mijn vader ziek bleek te zijn en het harde verdict kreeg dat hij niet lang meer zou leven, annuleerde ik dit tripje. Het harde verdict bleek in realiteit sneller te zijn dan voorspeld, waardoor hij al 2,5 week later overleed ipv de voorspelde 2 maanden.
Nog voor we onze koffers afgooiden in het hotel tijdens ons tripje naar Rheims, hielden we al effe halt bij een eerste streepje op ons lijstje: de Chapelle Foujita.
Toen ik een tijdje geleden een collectie emaillen onderdelen bestelde op Etsy, inspireerden ze me onmiddellijk tot het maken van een hele hoop oorbellen. Ze zijn zo mooi en matchen zo goed samen dat het alleen maar een kwestie is van de beste combinaties te aken, ze aan mekaar te bevestigen en dan heb je alweer een nieuw paar toffe oorbellen. ✨
A while ago, when I ordered a collection of enamel pieces on Etsy, they immediately inspired me to make a whole bunch of earrings. These parts are so beautiful and combine with each other so well that it’s really just a matter of choosing the best combinations, attaching them together, and voilà — another fun new pair of earrings. ✨
Het eerste wat we afgelopen nazomer bezochten tijdens onze bezoekjes aan Padua, was de Reggia Carrarese.
De laatste weken waren heftig, zowel emotioneel als op vlak van geregel allerhande. En dat zal, nu mijn vader overleden is, ook nog effe voortduren. Maar ik heb nu toch terug een klein beetje ruimte in mijn hoofd en in mijn agenda om nog eens wat aan mijn blog te sleutelen.
Tijdens 1 van mijn tripjes naar Parijs in 2024 wilde ik naar 1 van mijn favo musea gaan maar de tijdelijke expo daar bleek net voorbij en wellicht was er dan niet veel meer te zien. Maar in Parijs is het echt niet moeilijk om een alternatief te vinden voor een museumbezoek want er zijn er daar zeer erg veel.
Ik geef toe, de oorbellen van vandaag zijn niet mijn meest originele. Ik maakte al vaker dit soort van ontwerpen met vierkante kralen. Maar ik vind ze zo in al hun eenvoud gewoon het mooist.
I’ll admit it: today’s earrings aren’t exactly my most original. I’ve made similar designs before, using square beads. But I like them like this,in all their simplicity, the most beautiful.
Toen we afgelopen lente nog eens naar Nice vlogen, stond een nieuw bezoekje aan deze villa en vooral aan zijn prachtige tuinen evident op ons te-doen-lijstje.
Soms passen onderdelen gewoon logisch bij mekaar. Veel werk moet ik er dan niet in steken om een ontwerp uit te denken. Dat was ook zo bij dit paar oorbellen.
Ik vind ze geslaagd, maar toch denk ik niet dat ik ze zelf ga dragen. Ze zijn te zeemzoeterig of zo. Soms maak ik dus iets dat op zijn eigen wel klopt, maar waar ik niet wild van word. Vind jij ze wel tof? Laat het me gerust weten!
