Verona: Basiliek San Zeno

We zitten nu toch al in Verona, dat kan ik ook ineens vertellen over wat we deden voor we in Palazzo Maffei binnensprongen. 

In die regio van Italië is het nogal evident dat er dan een kerk wordt bezocht want die zijn daar allemaal om ter mooist.

Opvallend aan deze basiliek vond ik dat ze zo licht was. Dat kwam oa doordat er zeer licht gekleurde stenen gebruikt werden om ze te bouwen. En omdat er wel grote ramen waren, maar zonder glasramen waardoor het zonlicht vrij kon binnen schijnen.

Op de muren wat vervaagde fresco's. Deze basiliek was veel minder druk gedecoreerd dan ik had verwacht. Maar ze was - ik zou zelfs willen zeggen 'uiteraard' - toch ook beeldschoon.

De basiliek bevat een crypte en ik vind dat gewoonlijk minder interessant. Dat is gewoonlijk een donkere kelderverdieping waar meestal niet echt iets te zien is wat er te zien is als ge begrijpt wat ik bedoel. In deze crypte zijn de stoffelijke resten van de heilige San Zeno bewaard en dat blijkt de patroonheilige van Verona te zijn. Ik vraag me af of dat de meneer is die je op deze foto opgebaard ziet liggen en zo ja, hoe die er dan van dichtbij nu uitziet. San Zeno bleek overigens een zwart Afrikaanse man te zijn, er moet ook ergens in de kerk een beeldje van hem staan maar dat heb ik gemist.

En deze crypte was niet alledaags in de zin dat ook de crypte in vergelijking met andere cryptes baadde in het licht.

De poort van dit kerkgebouw is 1 van de blikvangers en is helemaal uitgewerkt met allerlei Bijbelse taferelen. 

De basiliek - wacht, ik zoek nog eens op wat het verschil is tussen een basiliek en een gewone kerk. En ineens ook een kathedraal:

• een kathedraal is een kerk waar de bisschop aan verbonden is
• een basiliek wordt door de paus als basiliek uitgeroepen. Vaak omdat het een bedevaartsoord is of omdat ze bijzondere relikwieën heeft. 

Het bouwwerk is gebouwd in de Romaanse stijl, en naast de lichtheid vond ik ook de strepen op de wanden en de vierkantjes op het plafond zeer speciaal. 

We liepen ook nog snel een rondje onder de kloostergaanderijen van het ernaast gelegen klooster. 

De basiliek is niet erg groot, dus je loopt er echt geen uren rond. Dat was niet zo erg want ik had honger en tot mijn grote vreugde vonden we niet alleen een heel gezellig terras onder de bomen, maar hadden ze daar zelfs kalfsvlees met citroensaus op de kaart staan en ik denk dat dat mijn favo Italiaans gerecht moet zijn. (ik moet dat eens zelf klaarmaken eigenlijk feitelijk, ni?)

Ben je ook eens in de buurt en wil je er ook eens naartoe? Dan moet je hier zijn ... . 

Meer gebedshuizen via deze tag.
Meer Italiëtripjes op deze pagina.