Parijs: Miro in Grand Palais

Grand Palais in Parijs is een groot majestueus museum, gelegen aan de Champs Elysees. 

klimaatmarskiekjes/March for the climate

DIY macramé: de plantenhanger met denim beads/ plant hanger with denim beads

Ik kreeg enkele jaren geleden eens een berichtje van mensen die ik niet ken. Of ik iets kon doen met  een doos vol kralen.
De doos bleek veel groter dan ik had verwacht en zat propvol kralen. En ik ben nog altijd een beetje van mijn melk dat ik ze zomaar in mijn handen gestopt kreeg. 
( Aan de gulle schenkers: nog eens erg bedankt, ik vind dit los van de inhoud van de doos zo een mooi hartverwarmend positief gebaar van jullie en zal dat nooit vergeten! Het is iets waar ik wel eens aan terugdenk als ik weer eens geconfronteerd word met iets dat mijn geloof in de goedheid van de mensheid in het gedrang brengt. Dat helpt dan.)

A few years ago I got a message from someone who asked me if I could do something with a box filled with beads. 
The box turned out to be a lot larger than I imagined and was filled with gorgeous beads. I'm still a bit confused that someone gave me that kind of gift. It is something I keep in mind every time I tend to loose faith in humanity.

Gent: De brocante markt van Sint Jacobs

Zomaar wat doelloos ronddolen in een stad kan ik niet goed. Ik moet toch iets van een bestemming hebben. 

Antwerpen: planten in 'the Plant Corner' en koffie bij 'Bobby'

Edito: deze winkel is permanent gesloten!

Er stond weer 'kadootje kopen' op mijn te doenlijstje. En ik wist deze keer zeer goed wat dat moest zijn want de toekomstige ontvanger van mijn kadootje had zelf gezegd wat hij wilde: planten.

Dat kwam goed uit want ik zat/zit midden in mijn 'macraméplantenhangersmakenobsessie' en dan kreeg hij dat er ineens bij.

En ik wist dat er achter zijn hoek ergens een toffe plantenwinkel was die ik zelf nog niet had getest. 

Parijs: 'On the Wall' in Grand Palais

fragment uit een werk van Marc Ryden

Ik kreeg van verschillende mensen een verbaasde "Gade gij daar écht naartoe?"  toen ik vertelde dat ik in Parijs zou gaan kijken "naar een tentoonstelling over Michael Jackson in Grand Palais'. 

DIY - oorbellen met geëmailleerde hangers /earrings with enameled parts 'Ava Pearl'

Iemand vertelde me over hoe ze zelf zou gaan emailleren en dat inspireerde me om eens rond te hangen op Etsy om te kijken of ik met de hand geëmailleerde oorbelonderdelen zou kunnen vinden.

En ja hoor! Ik vond niet alleen mooie oorbelonderdelen, maar ontdekte zo ook een hele hoop Franse Etsyshops. Ofwel was dat toeval ofwel is emailleren iets dat men specifiek in Frankrijk graag doet.

Mijn meest favoriete vondst heb ik verwerkt in deze oorbellen: deze met tribal illustraties gedecoreerde hangers kocht ik bij Patricia en Thierry.

Someone told me she was going to make some enameled stuff and that inspired me to look around at Etsy to see if I could find some handmade enameled earring parts. 

And I did! I did not only find gorgeous enameled material, but while looking around I discovered a lot of French Etsyshops. Maybe it is a coincidence, or maybe making enameled things is very popular in France. 

My most favorite purchase are the pendants I used in this pair of earrings: tribal inspired pendants in lovely colours. They are made by Patricia and Thierry.

Antwerpen: 'Claude Samuel Zanele' en Bieke Depoorter in FOMU

In het Fotografiemuseum (FOMU) in Antwerpen lopen er momenteel 2 goei tentoonstellingen. 

Fotografie: het blauwe uurtje

Zo tussen valavond en nacht is er een moment dat de lucht blauwer wordt. Dat is heel mooi op foto. 
Deze foto's maakte ik vlak na mekaar in het park. Ik zag nog net een kraai wegvliegen naar de top van de boom en de lantaarns floepten aan.
De kleur van die lantaarn met de blauwe lucht vind ik samen erg mooi. 

Parijs: On Air van Tomas Saraceno in Palais de Tokyo

Ik zal al maar direct met de deur in huis vallen: ge moet niet hopen zelf ook naar deze tentoonstelling te kunnen want ze is voorbij. 

DIY - macramé: de plantenhanger met Nigeriaanse trade kralen en fantasieknoop/The plant hanger with Nigerian trade beads and fantasy knot

Ik wist dat ik de kralen die mijn nichtje had meegebracht uit Nigeria ooit zou kunnen gebruiken: Grote bronskleurige kralen met een groot gat en wat zwaar voor oorbellen maar oh zo schoon!

Toen ik wist dat ik broertjelief een plezier zou doen met wat macraméplantenhangers voor zijn verjaardag, haalde ik ze boven omdat ze me ideaal leken om mee te verwerken in zo'n hanger. En ik kreeg gelijk, ik vind de hanger heel erg mooi geworden!

I knew that someday I would find a purpose for the gorgeous trader beads my cousin brought for me from Nigeria. Gorgeous brass beads with big holes but a bit heavy for earrings.
When I discovered that my brother would be happy to get some plant hangers for his birthday, I decided to make one with these beads. And I really like the way the hanger turned out!

Gent: steegjes

Mijn hart maakt altijd een klein sprongetje van blijdschap als ik ergens ronddwaal en plots op een steegje stoot. Ik hou van steegjes, ze hebben de belofte in zich van rust en van een verrassing aan de andere kant. Ze lijken altijd een beetje buiten de tijd en de dagelijkse wereld te staan. 

over hoe mijn Ipod ineens verdwenen was en daardoor ineens ook een hoop van mijn tijd 'gestolen' werd en ook nog 'fuck kapitalisme!'

Ik herinner me nog goed de allereerste keer dat ik met muziek in mijn oren een strandwandeling maakte. Ik vond het zo heerlijk dat ik in staat was om mijn favoriete muziek overal mee naartoe te kunnen nemen! Eerst via een walkman met cassetjes, daarna een draagbare cd-speler en daarna een grote collectie muziek via mijn mp3-speler. 

Ik hou er van om in den tram te zitten met muziek in mijn oren - ik moet dan alleen wel erg alert zijn dat ik op tijd af stap want het is me wel eens gebeurd dat ik mijn halte voorbij reed- of om door de stad te dwalen onder begeleiding van een zelfgekozen soundtrack. (Wat ik overigens nooit doe is fietsen met muziek in de oren: vééééééél te gevaarlijk! Doe dat niet mensen!).

De laatste jaren had ik een Ipod: geen keuze van harte maar mijn vorige mp3-speler - een 'zen' van Creative - was stuk en dat merk maakte er geen meer ... . En dus moest ik op zoek naar een alternatief.

Ook in Parijs loop ik vaak met muziek in de oren rond. Ook afgelopen kerstperiode. Zo liep ik op een avond op mijn gemak richting restaurant waar ik de dag hoopte te eindigen, oortjes in, muziekje op, Ipod in mijn jaszak. 

Het liedje stopte en toen kwam er geen volgende dus tastte ik naar mijn Ipod om te checken waarom hij was stilgevallen, en ..... het uiteinde van mijn oortjes hing doelloos te bengelen, zonder Ipod.... 

Eerst dacht ik nog dat hij gevallen was, dus draaide ik terug om de straat af te zoeken. Tevergeefs natuurlijk...

Het viel me ineens te binnen dat ik me wat verontwaardigd had willen omdraaien toen er iemand van de andere kant kwam en  onbeschoft tegen me opbotste in het passeren. En toen viel mijn frank....  .

Ik was van slag: hoe kan het nu dat iemand zonder dat ik het merk mijn Ipod steelt terwijl ik er naar aan het luisteren ben? Ik dacht dat gauwdieven alleen hun slag konden slaan bij onvoorzichtige mensen die hun handtas laten opstaan, hun portefeuille half uit hun broekzak laten hangen of hun zak achter hun terrasstoeltje zetten Dat laatste heb ik ooit eens zelf meegemaakt in Barcelona. Ik let er - zeker sinds Barcelona - altijd op mijn tas ergens aan vast zit, dat ze gesloten is, en mijn portefeuille is nooit makkelijk bereikbaar.

Maar dat mensen ook oude Ipods zouden willen stelen was nog niet in me opgekomen. Wellicht was de dief zich op voorhand ook niet bewust van de waardeloosheid van zijn buit. Ik vermoed dat hij op iets verkoopbaarders had gehoopt dan een oude Ipod waar ik 'moois van mie' had laten opgraveren. 

Eerder die dag was ik me ineens erg bewust van hoe ongelooflijk goed ik me voelde. Ik kon wel zingen van vreugde toen ik daar zo door de straten liep. En nu was ik me er ineens ook erg van bewust hoe zo'n onnozele gebeurtenis als de diefstal van mijn Ipod mijn stemming zo kon laten omdraaien.

Ik besloot bij mezelf dat ik mijn verder verblijf in Parijs hier niet door zou laten vergallen. Ik gunde mezelf een avond om te treuren om het verlies van mijn mp3-speler, maar daarna zou ik het oplossen en gewoon weer verder genieten van Parijs, mét gepaste soundtrack. 

Ik troostte mezelf met de gedachte dat ik al mijn muziek van op mijn Ipod ook op mijn laptop had staan. En die had ik bij. 
Een maand of 2 geleden kocht ik mijn eerste smartphone en die heeft een extra geheugenkaartje waar ik volop muziek kan op zetten.

Dus was ik die avond  tot 4 uur 's nachts bezig met het overzetten van mijn muziek op mijn smartphone. Dat bleek goed te lukken en helemaal niet moeilijk. 


Maar de volgende ochtend bleek dat niet te kloppen: mijn muziek was overgezet, maar speelde niet af op mijn smartphone, op een paar uitzonderingen na die ik toevallig had gebruikt om de vorige nacht te testen of het werkte. 

Ik heb in mijn leven vaak muziek van het éne op het andere medium gezet: den top 30 en rockpalast van de radio op cassettes, mijn platen op cassettes,  CD's naar mp3 op mijn - toen - 'zen' van creative. De laatste keer deed ik dat om mijn - toen - nieuwe Ipod te vullen. 
Uren en uren tijd heb ik daar telkens in gestoken maar dat had ik er voor over.

Voor velen onder jullie wellicht geen verrassing, maar voor mij wel: wat bleek: Ipod gebruikt niet mp3 maar WMA. Mijn muziekbibliotheek op mijn laptop - die ik er via I-tunes als tussenstap naar mijn Ipod ooit heb opgezet - is dus helemaal opgeslagen als WMA-bestand. En WMA speelt niet af op mijn smartphone want die is niet van apple... . 

En daar beste mensen, word ik zeer zeer boos van.... . Veel bozer dan van de diefstal van mijn Ipod...

Dit kostte mij allemaal al heel veel tijd: de tijd die ik stak in het overzetten van mijn muziek van laptop naar smartphone tot een uur of 4 's nachts. En daarna kwam de tijd die ik als niet zo'n doorwinterde computertechneut nodig had om uit te zoeken hoe het eigenlijk kwam dat mijn muziek niet speelde op mijn smartphone en wat ik daar kon aan doen.
En vervolgens moest ik beslissen hoe ik dit zou oplossen. Ik nam daarbij de volgende overwegingen mee: 

1. Ik kan een nieuwe Ipod kopen. Da's het makkelijkst: dan kan ik met een eenvoudige druk op de juiste knop alles simpel overzetten (tenzij daar ook vanalles aan veranderd is natuurlijk, maar ik vermoed van niet). Maar de laatste Ipods van Apple  zijn veel duurder dan de vorige én hebben verbinding met het internet en dat heb ik eigenlijk niet nodig. 
2. Ik héb bovendien een draagbaar apparaat - mijn smartphone - waar ik muziek kan opzetten, alleen moet ik daar dan weer heel veel tijd in steken.
3. En ik hou niet van dit soort van vieze kapitalistische mechanismen: fabrikanten die mensen proberen te dwingen producten van hen te kopen en niet van de concurrentie door - in dit geval - formaten te gebruiken die niet compatibel zijn met andere apparaten. 
4. Ik kan gebruik maken van allerlei streamingdiensten zoals bijvoorbeeld spotify, maar als ik dat reclamevrij wil én echt de muziek wil kiezen die ik wil dan moet ik lidgeld betalen én dan moét ik via internet en dan moét ik een duurder internetabonnement aanschaffen terwijl ik thuis een hoop muziek heb liggen op cd die ik nog lang  niet beu gehoord ben. Opnieuw: ik hou er niet van om door allerlei kapitalistische mechanismen producten opgedrongen te krijgen en geld uit mijn zakken geklopt te worden voor iets wat ik thuis al heb liggen in een andere vorm. 
5. Of ik kan - wat ik nu aan het doen ben - weer uren tijd steken in alles opladen van cd naar laptop naar smartphone... . Terwijl ik op mijn laptop heel die collectie al heb staan... . 

Ik hoopte de diefstal van mijn Ipod snel achter mij te kunnen laten door met een simpele druk op de juiste knop mijn muziekbestanden van mijn laptop op mijn smartphone te kunnen zetten. Technisch zou dat geen probleem mogen zijn ware het niet dat de producenten van muziekdragers er uit winstbejag voor kiezen dat onmogelijk te maken.... . 
Net zoals producenten er bewust voor kiezen eigen laders te ontwerpen hebben die niet passen op die van een ander waardoor ik nu een lade vol werkloze laders heb die ooit mee in de afvalberg zullen verdwijnen om daarna nog eeuwen lang onze wereldbol mee te vervuilen.... .

Net zoals producenten er bewust voor kiezen om hun producten na enige tijd te laten verslijten zodat je nieuwe moet kopen: 
Dit is mijn derde paar dure oortjes van Bose, ik koop ze omdat de klank in vergelijking met anderen echt geweldig is én omdat deze aangenaam in mijn oren zitten terwijl anderen gewoon niet passen. Maar het is ook al de derde keer dat het omhulsel van de draden kapot gaat. Ze werken nog maar dat gaat niet lang meer duren. En ik doe daar echt niks raars mee... . 

Net zoals producenten er voor kiezen om producten niet of nauwelijks repareerbaar te maken waardoor ik 2 kapotte niet te repareren 'Zen's' van Creative heb liggen. Die dan vervolgens ooit op de afvalberg belandden om daar zeer lang te blijven liggen, door de jaren heen wellicht bedolven onder nog veel meer onbruikbaar geworden expres niet repareerbaar gemaakte nieuwere exemplaren die ook stuk gingen. Plus hun laders .... . En hun verpakking... . 

En dat beste mensen, maakt me kwader en meer slecht gezind dan de diefstal van mijn Ipod.... . Want dit is als mechanisme op alle vlakken zo verkeerd. Fuck kapitalisme! 

Parijs: de église Saint-Jean-de-Montmartre

Dé bekendste kerk van Montmartre is uiteraard de Sacré-Coeur, maar er zijn natuurlijk ook in deze wijk wel meer kerken. 

2018: mijn juwelentutorials van afgelopen jaar/my jewellery tutorials from last year

anette

Dit was 2018: december + de maandelijkse mozaïek op een rijtje...

1: DIVA in Antwerpen  2: DIY macramé plantenhanger/plant hanger 3: DIY oorbellen/earrings 'oker'  4:  DIY oorbellen/earrings 'new years eve' 5:  kerst in Deurne Dorp

Deze blogpost maak ik altijd graag: zo op een rijtje zien staan wat ik dit jaar allemaal maakte en deed, daar word ik blij en goed gezind van.
Dat wil echter niet zeggen dat ik de wereld en het leven vandaag de dag iets vind om vrolijk van te worden. Hoe langer hoe meer ben ik verbijsterd door de richting waarin we in onze contreien bewegen: de toenemende ontmenselijking van mensen die bij ons op zoek zijn naar wat rust en veiligheid, het gebrek aan solidariteit die hoe langer hoe vaker norm wordt, de afbraak van evidente verworvenheden op zowel sociaal- als mensenrechtenvlak, het gemak waarop fascistoïde meningen en groeperingen gemeengoed worden en schaamteloos en fier de wereld in gezonden worden, de evidentie waarmee het kapitalistisch systeem hoe langer hoe meer zijn gang mag gaan... . 
Ik probeer mezelf gerust te stellen met de gedachte dat er andere contreien zijn waar de mensheid er misschien wel wat op vooruit gaat, maar ik woon hier en ik heb voor het eerst in mijn leven écht schrik voor de toekomst. Ik ben "een kind van na de oorlog" - toch hier want de wereld is al zeer lang niet meer oorlogsvrij geweest - en had gedacht dat altijd te kunnen zijn. Maar ik ben daar hoe langer hoe minder zeker van.  Er wordt vaak verwezen naar jaren '30-sferen. Ik kon me niet voorstellen dat we dat hier nog eens zouden meemaken. We zouden geleerd hebben van het verleden en zo. Maar ik zie hoe langer hoe meer hoe die jaren 30 moeten geweest zijn en begrijp hoe langer hoe beter hoe het toen zo verschrikkelijk mis is kunnen lopen. En de schaduw van de jaren 30 verduistert langzaam maar hoe langer hoe zekerder bijna 100 jaar later terug deze kant van de wereld.

Bon, ik wilde het jaar niet op die manier afsluiten, maar ik vind het niet juist om hier alleen te verhalen over de mooie dingen die ik afgelopen jaar heb meegemaakt. Die zijn er  - gelukkig - in overvloed geweest en het is voor mezelf zeer goed en gezond om daar oa via mijn blog bij stil te staan. Ik heb dat echt nodig "om overeind te blijven".
Maar dat is natuurlijk maar een deel van de werkelijkheid en dat andere deel wilde ik toch ook even benoemen.

Ik wil bij deze iedereen veel plezier toewensen in het terugkijken op de mooie momenten van afgelopen jaar en iedereen oprecht en met volle overtuiging een warm en vredevol 2019 wensen.

PS: klik op de foto en je komt terecht op de desbetreffende maand ...