Het scheelde niet veel of ik had weer een aantal argeloze wandelaars verontrust. Na de wandeling met mijn nief vogelenkot een tijdje geleden had ik nu namelijk het plan opgevat om ook mijn nief versgehaakt kussen mee op stap te nemen naar het bos. Voor een fotoshoot.
Ook daarvan zou menig natuurbewonderaar raar opgekeken hebben: want 'waarom loopt die madame in godsnaam in hartje zomer met een wit kussen in het bos' zouden ze zich voorzekers afgevraagd hebben.
Maar zie! Onrust vermeden in Ertbruggebos want ik was van gedacht veranderd!






