vrijdag 20 januari 2017

Diy oorbellen/hoops 'Hortensia'


Ik vond in Parijs een kralenwinkeltje waar ze mooie snoeren al dan niet bewerkte edelsteenkralen verkochten en kon aan de verleiding van deze jaspiskralen in aardetinten niet weerstaan. Ik bracht een snoer grote en kleintjes mee en gecombineerd met materiaal dat ik nog in huis had kwamen deze bellen tevoorschijn.

In Paris I found a bead shop full with strands of gem stone beads. I couldn't resist the dirt colored jasper beads and bought a strand of big and tiny ones. Combined with material from my stock, this pair of earrings appeared. 



BENODIGDHEDEN/SUPPLIES:

materiaal:
  • 2 x 4 turkooise gefaceteerde rondelkraaltjes
  • 2 x 1 grote jaspiskraal
  • 2 x 2 koperen filigraankralen
  • 2 x 14 kleine jaspiskraaltjes
  • 2 x 6 kleine kralenkapjes
  • 2 x 1 koperen blaadje
  • oorbelhaakjes
  • een stuk gecoate metaaldraad
  • 2 x 1 knijpkraal
  • 2 x 1 kettelstift of stukje metaaldraad
gereedschap:
  • 2 platbektangen
  • rondbektang
  • eventueel knijpkralentang
  • kniptang

material:
  • 2 x 4 turqoise faceted disc beads
  • 2 x 1 big jasper bead
  • 2 x 2 copper filigran beads
  • 2 x 14 tiny jasper beads
  • 2 x 6 tiny bead caps
  • 2 x 1 copper leaf pendant
  • 2 x 1 eye pin or piece of metal wire
  • ear wire
  • piece of coated metal wire
  • 2 x 1 crimp bead
tools:
  • 2 flat nose pliers
  • round nose pliers
  • cutting pliers
  • additional: crimp bead pliers


ZO MAAK JE HET/DIY

Knip een stukje gecoate metaaldraad af en rijg een grote jaspiskraal aan. Vanaf nu ga je aan elke kant van deze jaspiskraal dezelfde onderdelen toevoegen.  Om te beginnen een kralenkapje en een turkooise facetkraal.

Cut a piece of coated metal wire and string a big jasper bead. From  now on you add the same supplies at each side of this big bead. Begin with a bead cap and a turqoise faceted bead. 




Dan: 1 klein jaspiskraaltje + koperen kraal + 1 klein jaspiskraaltje

1 tiny jasper bead + 1 copper bead + 1 tiny jasper bead


+ 1 kralenkapje + 1 turkooise kraal + 1 kralenkapje


+ 1 bead cap + turqoise bead + 1 bead cap


+ 5 kleine jaspiskraaltjes

+ 5 tiny jasper beads



Steek beide uiteinden van de gecoate metaaldraad door de knijpkraal ....

Pull both ends of the coated metal wire through the crimp bead...


Vorm een lus en steek beide uiteinden terug door de knijpkraal. Trek eventueel de uiteinden goed aan  rond de rondbektang tot een mooie gelijkmatige lus

Make a loop and again stick both ends of the coated metal wire through the crimp bead. You can use round nose pliers as shape to form a nice loop.


Zorg dat de draden mooi naast mekaar liggen en de 'hoop' met kralen  een mooie vorm heeft en knijp dan de knijpkraal stevig plat.

Make sure the hoop has a nice shape and firmly squeeze the crimp bead.





Steek de draaduiteinden nog eens aan elke kant door wat kralen en knip af.

Go through some beads with the ends of the wire and cut.


Maak een groot en een klein oogje aan de kettelstift of het stuk metaaldraad en hang het blaadje aan het klein oogje.

Make a big and a small loop onto the piece of metal wire or eye pin and attach the leaf onto the smallest loop. 

Bevestig de hanger met blaadje aan het lusje van de gecoate metaaldraad. 

Attach the leaf pendant onto the loop of coated metal wire.

De hanger hangt nu mooi midden in de ring van kralen. 

The pendant is now in the centre of the beaded loop.

Bevestig een oorhaakje en de eerste oorbel is klaar.

Attach ear wire and the first earring is finnished. 




schoon hé!
Do you like them? 


meer juwelentutorials via deze tag of op deze pagina...
More jewelry diy at this page or use this tag...


Follow

donderdag 19 januari 2017

Parijs: een beetje kerst in de Notre Dame


Ik kwam in Parijs aan op kerstavond en eventjes overwoog ik om rap mijn spullen te gaan afzetten op mijn logeeradres en snel verder te gaan richting Notre Dame of Sacré Coeur om daar de middernachtmis mee te pikken.
Het leek me zo tof om eens een middernachtmis bij te wonen in de Notre Dame van Parijs.
Alleen al dat luidop zeggen: 'ik ben op kerstavond naar de nachtmis geweest in de Notre Dame van Paris'. Dat klinkt zo onwerkelijk .... 
Hoor je het?


Maar ik liet dat idee toch maar varen want ik was moe en ik wilde me eerst effe installeren en ik wilde eigenlijk niet meer terug buiten want ik was al een halve dag onderweg van thuis met de tram naar het station van Antwerpen en van daar met de trein naar Brussel Zuid en van daar met de Izzy naar Paris Nord en van daar met de taxi naar Montmartre.
Ik was bovendien ook niet zeker of je  zomaar binnen geraakt in de middernachtmis in de Notre dame en al helemaal niet of dat wel aangenaam zou zijn en niet eerder onaangenaam pokkedruk.


Maar toen ik op 2de kerstdag na een halve dag rondhangen in de straatjes en winkeltjes van Le Marais wat uitgeteld richting Shakespeare and company slenterde en daarbij voorbij de Notre Dame kwam besloot ik er tegen mijn oorspronkelijk plan in toch eventjes binnen te springen. Er stond buiten zo weinig volk aan te schuiven dat ik gewoon kon binnenstappen.


Binnen werd ik direct geraakt door de hemelse muziek die er klonk. Ik werd er helemaal stil van. Er bleek net een mis bezig en in die mis werd er zeer mooi gezongen. 


Dus liet ik de massa die aan de zijkant heel de kerk rondschuifelde aan me voorbij gaan en zette me in het midden op 1 van de lege stoelen. En zo genoot ik - overtuigde atheïst - van de hemelse schoonheid van de gezangen en van de mooie gewelven boven me in de Notre Dame.


De kerk was sober versierd voor kerst. Er hingen wat lichtjes en een ster boven het altaar maar allemaal nog vrij ingetogen. 
Ik liep niet helemaal de kerk rond en vermoed dat er aan de andere kant ook nog iets te zien was, maar aan 1 kant naast het altaar was een grote Provençaalse kerststal uitgestald. Dat soort van kerststallen heb ik in Antwerpen ook ooit eens gezien  in een kerk aan het stadspark, al zeer lang geleden. In deze opstelling was een heel Provençaals dorp te zien met feest en herders en schaapkens, en dansende meisjes en nog veel meer. Dat blijkt een traditioneel gebruik te zijn in de Provence.


De Notre Dame is toch elke keer weer fijn om te bezoeken, ondanks de grote drukte die er soms heerst.
Ik blijf gek op die mooie gewelven en de majestueus hoge plafonds en ben er zeker van dat ik daar nog wel eens binnenloop als ik nog eens in Parijs ben ...


meer blogposts over Parijs op deze pagina...
Follow

dinsdag 17 januari 2017

Antwerpen: Rik Wouters & het huiselijk utopia in het modemuseum


Met al die musea in Rotterdam en Parijs die ik recent bezocht, zou ne mens bijna vergeten dat we er in Antwerpen ook een paar hebben.
Wat dagen vrij en een mama die ook graag musea bezoekt waren echter genoeg om me dat terug te herinneren.


Toen ik tijdens mijn vorig bezoek aan het modemuseum  zag dat de volgende tentoonstelling er 1 was waarbij men de kunst van Rik Wauters zou combineren met mode, wist ik al dat ik daar zeker ook naar zou gaan kijken.
Dus was het snel besloten waar we naartoe zouden gaan om onszelf te laven aan schone dingen.


Rik Wauters maakte veel werken die gebaseerd waren op zijn eigen huiselijke leven met zijn grote liefde Nel.  Inspiratie voor mooie dingen hoef je namelijk niet persé ver te gaan zoeken. 
In de tentoonstelling hangen flink wat van zijn werken gecombineerd met kledingstukken die daar linken mee hebben.

ensor - een tijdgenoot en vriend van Rik Wauters
Voor mijzelf was het een nostaligische ontdekkingstocht.
Toen ik een klein meisje was, had ik wat oude kleren van mama waarmee ik me kon verkleden. Liefst in prinses. Daarvoor gebruikte ik de witte of pastelkleurige fijne onderjurken met kant die mijn mama niet meer droeg en die bijzonder geschikt waren als elegante verfijnde garderobe voor een kleine prinses.


Ik weet niet zo erg goed waar dat gebruik van kwam en wat het doel er van was. Maar toen mijn mama jong was, droegen vrouwen blijkbaar onderjurken onder hun kleding. Ik vond dat als kind heel fascinerend en keek een beetje uit naar de moment dat ik ook groot genoeg was om zo'n verfijnde onderjurken te mogen dragen. Ik vond dat bijzonder vrouwelijk en elegant en zo wilde ik ook zijn.
Maar tegen dat ik daar oud genoeg voor was, werd dat al lang niet meer gedaan. 
Toen ik deze jurken zag hagen, kwamen de herinneringen aan die onderjurken van mama weer boven. 


In het museum hingen ook wat creaties van Dirk Van Saenen. Deze jas met gezicht op de mouwen vond ik erg bijzonder.


Dit (boven) was de tenue die de schilder himself graag droeg. Helemaal zoals een schilder er in de verhaaltjes uitziet, vind je niet?


Op een bepaald moment in zijn leven werd Rik Wauters erg ziek en dat was ook te zien aan hem.
Hij maakte deze zelfportretten. Plezant vond ik deze 'werken' die er naast hingen. Zijn vrouw Nel maakte telkens zijn gebruikte schildersmessen schoon door ze af te vegen aan oude kranten en hefet die kranten per werk steeds bijgehouden. En nu hangen ze in een museum :) ...




Nog wat nostalgie kwam boven toen ik bij een opstelling kwam vol cape's.
Ik had namelijk zelf ooit een zwarte cape die ooit nog van mijn bobonne was geweest. Ik vond het een heerlijk kledingstuk, maar omdat ik niet altijd even goed onderlegd ben in huishoudelijke dingen heb ik het ooit in de wasmachine gestoken en het resultaat daarvan was niet niet draagbaar... Wollen capes zijn duidelijk niet gemaakt voor een rondje in de wasmachine. Ik heb daar nog altijd spijt van...


In deze tentoonstelling was er ook wat te zie voor de hakende medemensen onder ons....


Zie hier mijn mama: ze wilde graag haar mooie kleurrijke trui laten zien. Die trui kocht ze in de jaren 80 op de markt, is al zeer veel gedragen en blijft draagbaar en mooi. 


De tentoonstelling 'Rik Wauters & het huiselijk utopia' is nog te zien tot 26 februari. Ben je in Antwerpen en heb je effe een uurtje tijd, dan is het zeker de moeite om daar even binnen te springen!
Meer info vind je op de website van het modemuseum hier


Meer blogposts over Antwerpen via deze tag of hier ...
Meer blogposts over musea via deze tag...

Follow
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...