dinsdag 24 mei 2016

Blog in de kijker: gehaakte aaibare monsters bij 'knot by gran'ma'

bron foto

Er bestaan heel veel blogs over haken - haken is dan ook hip - en daar zijn er heel veel toffe bij. Maar heel af en toe is er toch eentje die er extra tussenuit springt.
De blog die ik vandaag in de aandacht wil zetten is er zo eentje.


bron foto


Er zijn ontelbaar mooie omslagdoeken en pannenlappen gehaakt en er worden prachtige patronen voor dekens ontworpen.
Maar er zijn ook mensen die iets helemaal anders haken. 


bron foto

Zoals de dame van 'knot by gran'ma'. 
Zij haakt namelijk surrealistische monsters. Gehaakte kunstwerkjes eigenlijk. 
Eerst maakt ze een tekening en dan haakt ze hetgeen ze getekend heeft.
De gehaakte poppen verkoopt ze oa via etsy maar ook de patroontjes kan je er kopen als je er zelf eentje wil haken.


bron foto

Naast monsters heeft ze heel wat haaktutorials op haar blog staan.
Maw : een blog die de moeite waard is om te ontdekken ;) !


bron foto

PS: alle foto's komen van de blog van 'knot by gran'ma' 

meer blogs in de kijker via deze tag ...
Follow



maandag 23 mei 2016

Parijs: Place de la Concorde - Nuit Debout en oproep betoging morgen



Al wekenlang is het erg woelig in Frankrijk. De wet El Kohmri - een wet waarbij de rechten van werknemers flink beperkt zullen worden - heeft veel mensen kwaad gemaakt en dat was het startsein voor veel acties en het ontstaan van een nieuwe volksbeweging: Nuit Debout.


In Parijs komen al wekenlang elke avond mensen bij elkaar op de Place de la République om te praten en acties te plannen. Ze praten over de meest uiteenlopende thema's, het gaat al lang niet meer alleen over de omstreden wet die het protest in gang trok. 


Tot mijn verbazing wilde mijn lief daar echt graag eens gaan kijken. En hij vond het er best tof zei hij. Mijn verbazing komt vanuit het gegeven dat zijn maatschappijvisie niet echt overeenkomt met de mijne en ook niet met dat van de mensen op de Place de la Republique. 


We hingen wat rond tussen de mensen die op het plein in groepjes bijeen zaten en aandachtig naar mekaar aan het luisteren waren. 
Ik heb het zelf bij rondslenteren gehouden, mijn frans is helaas echt niet goed genoeg om te kunnen verstaan waar ze het over hadden.
Het bleef bij sfeer opsnuiven en kijken bij mij.



Er was genoeg te zien en de boodschappen waren zelfs voor mij met mijn gebrekkig frans duidelijk genoeg.


Mijn lief ging wat verder: binnen de kortste keren was hij ingeschakeld bij de opbouw van een tentje :) .


Het plein wordt trouwens ook gebruikt als plek waar mensen de aanslagen van november herdenken. 


Ik was - het waren koude dagen - vrij snel verkleumd en besloot mijn arme voeten wat rust te gunnen bij een taske koffie. Veel kon ik namelijk toch niet bijdragen.
Mijn lief zwierf ondertussen nog wat verder.


Achter de hoek zagen we wat later een flink cordon politie-agenten met bijbehorende voertuigen klaar staan.... 
Mensen die hun gedacht zeggen, da's blijkbaar gevaarlijk ... . 


Via de WereldMorgen kan je regelmatig verslagen  lezen over wat er gebeurt op het plein en je kan ook terecht op deze facebookpagina.
Ik hoop alvast dat deze beweging verder uitbreidt en er in slaagt een tegenwicht te vormen voor de antisociale afbraakpolitiek die onze samenleving teistert.


Dat uitbreiden gebeurt alvast een beetje:  over de landsgrenzen heen richting België nog wel! Als je graag mee wil discussiëren en je geraakt niet in Parijs, kan je namelijk ook terecht in eigen land. Er zijn in navolging van het Parijse voorbeeld ook in België hier en daar  zulke initiatieven ontstaan. Ik weet dat dit ook gebeurt in Brussel, Antwerpen, Oostende en Gent. Ik weet helaas minder goed waar en hoe je aan de praktische info daarover geraakt ;) .


En morgen kan je alvast mee gaan betogen in gemeenschappelijk vakbondsfront ( al kan ik er zelf niet bij zijn, dus als je gaat, roep dan maar wat extra voor mij erbij ;) ) voor een betere wereld en tegen de afbraak van onze sociale verworvenheden ...
Meer info vind je hier ... 

Meer blogposts over Parijs via deze tag ...

Follow

vrijdag 20 mei 2016

DIY oorbellen 'boei' / earrings 'buoy'


De vertaling van ' boei' naar het engels is volgens google translate 'buoy'. Raar woord hé, geen idee hoe je het uitspreekt...
Soit, ik gaf deze bellen de naam 'boei' omwille van hun vorm gecombineerd met de marinekleuren ;).
De donkerblauwe kralen bracht ik mee van Parijs want uiteraard kon ik het niet laten om er wat mee te brengen van bij Lili op de markt van Vernaison. Het zijn kunststoffen kralen maar ik vind ze toch tof en het zijn bovendien ook echte vintage kralen dus ook erg hip :D .

I gave these earrings the name 'buoy' ( what a strange word, no idea how to pronounce it ) because of their shape and navy colors.
The blue ones are a souvenir from Paris. I bought them at Lili's shop at the market of Vernaison.
The beads are synthetic but I like them anyway. They are very trendy because they are real vintage beads :D.


BENODIGDHEDEN/SUPPLIES:
materiaal: 
- 4 kegelvormige kraaltjes
- 2 kleine rode kraaltjes. Ik gebruikte kleine koraalkraaltjes
- 2 nietstiften
- een eindje schakelketting
- oorhaakjes
gereedschap:
- 2 platbektangen 
- 1 rondbektang
- 1 kniptang

material:
- 4 cone shaped beads
- 2 small red beads. I used coral beads
- 2 head pins
- a piece of chain
- ear wire
tools:
- 2 flat nose pliers
- round nose pliers
- cutting pliers

ZO MAAK JE HET/DIY:

Rijg een kegelkraaltje aan met de punt richting bolletjes van de nietstift, een klein rood kraaltje en terug een kegelvormig kraaltje maar deze keer in de andere richting.

Thread a cone shaped bead onto the head pin with it's point towards the ball of the head pin + a small red bead + again a cone shaped bead but in the opposite direction.

Maak een gewirewrapped oogje zoals hier beschreven.

Make a wirewrapped loop as descibed here.

Open het laatste schakeltje van de ketting voorzichtig en hang de hanger er aan. Je kan natuurlijk ook de ketting aan het oogje bevestigen vooraleer je het sluit, maar dat vind ik net iets moeilijker dan deze manier.

Open the last link of the chain and attach the bead pendant. 
You can also attach the chain before closing the loop of the pendant but I find this way a lot easier.  

De lengte van het stukje ketting bepaal je natuurlijk gewoon zelf. Knip het stukje dat je wil af en hang er nog een oorhaakje aan  en zo is de eerste bel klaar.

Of course you choose for yourself how long the piece of chain needs to be: cut the chain where you want it, attach ear wire and earring one is finished.


Maak nog een exemplaar en je kan gaan paraderen op den dijk aan zee met de juiste oorversiering ;D .

Make another one and you can parade around at the beach with according earrings ;D .


meer juwelentutorials hier ...
more jewelry tutorials here ...
Follow

donderdag 19 mei 2016

Deze maand in mijn etsyshopje : mei 2016

Amai, mijn koopje va de maand was snel weg vorige maand!
Ook deze keer heb ik weer een schoontje uitgekozen. Kijk maar : 


Bellen met een pareldruppel aan een bronskleurig tussenstuk.
Ze zijn 6 cm lang en nu aan halve prijs te koop via dit bruggetje ...



Ik zette ook nog deze bellen in mijn winkelken :


'tingeling'

Deze bellen maakte ik helemaal in bronskleurige onderdelen en dat heeft een mooi effect vind ik. Ze zijn hier te koop...



'chefchaouen'

Pas gemaakt en nu al in mijn winkeltje! Hier ...




'rood dropje'

Ook deze recent gemaakte rode druppeltjes staan te koop. Het zijn wat kleinere bellen dan ik gewoonlijk maak. 




'zee-egel'

Nog een paartje kleine maar fijne belletjes. klik hier en je komt in mijn winkeltje terecht!
Meer moois in mijn shopje hier ...
Follow

woensdag 18 mei 2016

een écht slecht mens...

Stel je voor : iemand vindt dat het het lot is van armen om te lijden. Je moet ze niet helpen hun lijden te verzachten, je moet ze ook niet proberen uit de armoede te halen, want zij moeten lijden. Zij doen namelijk boete voor hun en andermans zonden en dat hoort zo. Dat is goed.
Dus zorg je ervoor dat ze dat lijden in de best mogelijke omstandigheden kunnen doen : stervenden laat je lekker afzien, je geeft ze geen medische hulp en laat ze gewoon sterven met 50 in een kamer op een schamel bed zonder fatsoenlijke verzorging.
Niet omdat er geen geld is -  er is veel geld zelfs - maar omdat dat nu eenmaal het lot van de armen is. En geboortebeperking is niet nodig want hoe meer arme kindertjes er geboren worden, hoe beter.

Omdat je dat lijden zo verheerlijkt, ben je ook enthousiast over dictators die hun bevolking nog wat meer laten lijden. Zoals Baby Doc in Haïti, een land waar niemand met gezond verstand wil wonen, maar waarvan jij zegt dat je het lijden nooit zo mooi hebt gevonden als daar.
Maar als je zelf ziek bent, krijg je - natuurlijk! -  de best mogelijke verzorging en alles wat je maar wilt...

Zo iemand is voor mij een door en door slecht mens.
En toch wordt ze in september heilig verklaard door de kerk....


Als je aan mensen zou vragen wie voor hen het voorbeeld is van een echt goede mens, dan is de kans zeer groot dat men zegt : moeder Teresa.
Zij is het summum van iemand die de armen en zieken, de meest verworpenen der aarde helpt. Een lieve vrouw die er is voor de weeskinderen en armen van India en zich haar leven lang heeft ingezet voor al wie het slecht had in dat land.
Dat denken veel mensen toch, ook niet-gelovigen.

Weinigen weten dat de waarheid anders was. Want de beschrijving die ik helemaal bovenaan gaf, ging over haar...

Ik herinner me nog goed die keer dat bij mij de schellen van de ogen vielen wat betreft haar goedheid. Dat was toen ik ze al heel wat jaren geleden ( 20? 30? zoiets ... ) eens in een interview hoorde vertellen dat ze het goed vond dat er zoveel arme en zieke (wees)kindertjes werden geboren want daardoor kon zij goede daden doen. En zo kon zij haar hemel verdienen. Ik vond dat een erg choquerende uitspraak want ik dacht altijd dat je moest streven naar zo weinig mogelijk lijdenden en armen. Maar blijkbaar hebben die armen een doel: de anderen de kans geven goede daden te doen ....


2 weken geleden kwam deze herinnering weer boven toen ik in het programma 'interne keuken' op radio 1 ( hier te herbeluisteren, echt een aanrader ) Stefan Suetens dezelfde ontluisterende verhalen hoorde vertellen. Hij dook wat dieper in het leven van deze vrouw en duikelde de éne na de andere gruwelijke uitspraak en degoutante activiteit op. Stervenden die ondanks gruwelijke pijnen het moesten doen - als ze geluk hadden - met 2 aspirines terwijl haar financiële middelen bijna onuitputtelijk waren. Slechts 7% van al het geld dat ze kreeg ging echt naar haar zogenaamde goede doelen. Wat met de rest gebeurde is niet geweten. 
Moeder Teresa verheerlijkte lijden. Want Christus had ook geleden aan het kruis voor de zonden van de mensheid en dat was volgens haar ook de taak van de armen. Zij wilde dus het lijden niet verlichten, eerder accommoderen. Haar taak was het om de armen te helpen lijden. En als het enigszins mogelijk was ook nog rap voor ze het begaven dopen. Dat ook natuurlijk... 

Soit, het mythische imago van deze vrouw is voor mij een goed voorbeeld van hoe de media iemand groot kan maken voor dingen die niet in overeenstemming zijn met de werkelijkheid. Moeder Teresa was niet goed, maar door haar imago kreeg ze wel een platform en kon ze doen wat en met wie ze wilde. Moest iemand hier op deze manier aan 'liefdadigheid' doen, we zouden allemaal vol afschuw reageren. Maar deze vrouw kreeg daarvoor een nobelprijs voor de vrede en wordt in september heilig verklaard.

Ik wilde op mijn eigen beperkte manier een klein tegenwicht geven aan al die heroïsche woorden waarmee ze meestal beschreven wordt. En ik nodig jullie uit om de uitzending van 'interne keuken'  of deze podcast eens te beluisteren. Er bestaan/bestonden namelijk heel veel mensen die goede dingen doen voor anderen en voor onze samenleving. Maar moeder Teresa hoorde daar  niet bij en hoort niet op een voetstuk. Ik hoop dat ik hiermee hier en daar iemand die dit nog niet wist ook de schellen van de ogen heb laten vallen. Deze vrouw verdient het namelijk niet om zo verheerlijkt te worden.
Follow

dinsdag 17 mei 2016

ideetje voor bloemen met een te korte steel...


Mijn mama is jarig vandaag. Een goeie moment om iets over bloemekes te schrijven, niet ?


Ik had mooie dikke volle rode tulpen in mijn tuintje. Gecombineerd met het fris lentegroen was het een waar genot om te zien. 
Maar op een dag lagen ze zowat allemaal met een steeltje van een 15-tal centimeter tussen het groen op de grond....


In den beginne vreesde ik een wraakactie van de buur die niet van mijn wilde voortuin houdt. Ik heb namelijk een tijdje geleden de politie gebeld die hem een flinke uitbrander gaf omdat hij mijn voortuintje en beplanting te lijf ging met een hogedrukreiniger. 
Maar ik was verkeerd besefte ik enkele dagen later...


Toen ik een wat scheefgevallen overblijvende tulp wilde rechtzetten, brak die af op net dezelfde plaats als alle andere gebroken tulpen. Bleek dat door de overvloedige regenval van de dagen ervoor, gecombineerd met het feit dat het tulpen zijn met veel bloemblaadjes, het tulpenhoofdje te zwaar was voor zijn stengel en brak.


Ik heb alle geknakte bloemen tussen het groen vandaan gevist en een idee toegepast dat ik eens ergens in blogland of op pinterest ben tegenkomen.
Daar waren de tulpjes met veel te korte steel ideaal voor namelijk...


Wat heb je nodig? 
- een kom ( ik nam een grote rode in hetzelfde rood als de tulpen)
- plakband


Zo maak je het:
Verdeel de opening van de kom in kleine compartimenten met de plakband. Ik deed dat wat chaotisch, maar als ik wat langer had nagedacht vooraleer te handelen zou ik het gelijkmatig gedaan hebben :). 
tja, ik maakte de foto pas nadat de tulpen echt de groencontainer in moesten. Vandaar de verdorde blaadjes ....

Vul de kom met water en steek elke tulp in een compartiment.


Op de foto zie je de gevulde kom als ik ze pas maakte. Maar ik vond de dagen erna nog geknakte tulpen en stak die er gewoon bij. Op het einde was ze echt propvol. Maar zo mooi dat dat was!


Voila, heb je per ongeluk te veel steel van de bloemen geknipt? Heb je echt een buurman die je bloemen te lijf gaat? Is je kleuter wat te lief door een bosje bloemen te plukken in de tuin? Of heb je per ongeluk de bloemen afgesnoeid ipv de blaadjes? Zo kan je er toch nog van genieten!

Follow

maandag 16 mei 2016

Parijs: Musée de l'Armée


Harnassen, sabels, kanonnen, ridders .... . Het kind in mijn lief kwam terug boven toen hij in de reisgids de beschrijving van het Musée de l'Armée las.
Dus wijle daar naartoe... 


Dit museum is een onderdeel van het gigantische hotel des invalides.

met indrukwekkende dakramen ....


En het moet gezegd: zwaarden, sabels, geweren, kanonnen, .... We hebben er zeer veel gezien!



Maar ook muziekinstrumenten ...




veel tinnen soldaatjes....



héél héél veel tinnen soldaatjes....


kostuums....
 harnassen...
 
 pluimen ...

Een opgezet paard van Napoleon, zijn sterfbed, wat meubilair, en een hele hoop schilderijen waar hij in figureert...


In onderstaand schilderij doet hij me heel erg hard aan iemand denken .... Zien jullie het ook?
 

'c'est fini' heet het werk hieronder....


dit vind ik bijzonder mooi ...



En dit vind ik een heel grappig portret...


Louis den XVIIIde....


Zeer occacioneel was er een vrouw te zien...Dit was Mrs Bru die een kantine openhield en de gewonden verzorgde van het 7de regiment van het 1 of ander leger. ( dat stond toch op het kaartje dat er naast hing :) )


Ik vond het een tof museum maar die dag was ik eigenlijk fysiek heel moe en had zeer voeten. 
Ik wilde vooral zitten ...


En we wilden ook nog naar de tombe van Napoleon die naast het museum ligt.



Dus hebben we ondanks het feit dat we er toch echt wel een flinke tijd in ronddwaalden  een groot deel van het museum aan ons laten voorbij gaan.


Volgens mij kan je daar namelijk met gemak een hele dag rondhangen ...


En we moesten er aan de ingang niet aanschuiven, wat voor Parijs ook een pluspunt is...

Ik zou er uit mezelf wellicht niet naartoe zijn gegaan, ik verwachtte alleen maar wapens te zien en ook al lagen er daar wel heel erg veel, er zijn genoeg andere dingen uitgestald om het boeiend te houden.
'K ben content da'k het gezien heb! 
En het klein jongetje in mijn lief ook ;).


Wil je er ook eens naartoe? Dit is het adres : 
                          Rue de Grenelle 129
                          75007 Parijs
                          website


meer musea hier ...
meer Parijs via deze tag...
meer kunst via deze tag ....
Follow
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...