dinsdag 23 augustus 2016

een goeie tip voor naaisters en een nostalgische anekdote waarin ik zelf een een genante rol speel ....

nope, draagt wel plezant in huis maar niet om mee buiten te komen ....
Ik maak al eens kledingstukken voor mezelf. Maar dat is niet altijd met even veel succes. En dat heeft verschillende oorzaken.
Mijn lijf heeft niet meer de vorm waarmee ge zelfs goed staat met een patattenzak. De tijd waarin ik een kleine kussenhoes gewoon openmaakte van boven en onder, er een rekker en een zomeke in deed en zo weer een nief minirokje had is al lang vervlogen helaas.


nope, bovenaan vanvoor veel te ruim, aan de buik en heupen maar net goed 
Ik ben zeker geen doorwinterde naaister maar ik kan wel min of meer de instructies van een eenvoudig uitgeschreven patroon volgen. 
En soms heb ik ineens zin om iets te maken, neem ik mijn stapel naaiboekjes erbij en zoek ik mezelf een haalbaar patroontje.

nope, alleen draagbaar me een trui over of als ik mijn armen uitstrek zoals op de foto. Trekt anders op niks ......
Echter, maar al te vaak loopt dat niet goed af. Wat aan de kapstok nog geslaagd lijkt, is aan mijn lijf vaak een dikke tegenvaller.
Ik heb namelijk niet alleen geen mooi maatje 38 meer, maar pas ook meestal niet in de standaardconfectiematen omdat die niet overeenkomen met mijn lichaamsvormen. 
En ik weet niet hoe dat met U zit, maar ik ben behoorlijk gedesillusioneerd en voel me een beetje (da's gelogen: erg) mistroostig en moedeloos als ik weer eens iets heb gemaakt wat na al dat werk voor eeuwig in de kast verdwijnt wegens ondraagbaar.


yep! een nagetekend van een gekocht!

Dus heb ik een tijd geleden beslist geen patronen meer te maken uit boekjes  (heb dan ook mijn abo op LMV niet verlengd)   en sindsdien maak ik alleen nog eenvoudige dingen die ik overteken van kledingstukken die ik kocht en waarvan ik vind dat ik er goed mee sta. En ik kan je zeggen: een zeer goed besluit voor mijn zelfvertrouwen, zowel op vlak van hoe ik vind dat ik er uit zie als op vlak van vertrouwen in mijn naaitalent.

yep! nagetekend van gekocht watervalbloesje

Maar al lang maak ik me de bedenking: waarom bestaat in tijden van internet en doorgedreven digitalisering nog niet de mogelijkheid om patronen helemaal gebaseerd op je persoonlijke lichaamsverhoudingen te vinden? Gewoon een patroon uitkiezen, je lichaamsafmetingen invullen en vervolgens een patroon letterlijk op je lijf getekend ontvangen. Dat moet toch niet zo moeilijk zijn? Het zal niet 100% voorkomen dat het soms toch niet goed is want het is niet omdat iets past, dat je er ook mee staat. Maar de kans op slagen zou toch al hard stijgen. Een gat in de markt volgens mij.


past niet meer maar was goed. Een madame zsazsake .....
Dat vond mijn broer toen ik hem dat vertelde ook. Hij werd er helemaal enthousiast over en probeerde me aan te zetten om daar iets mee te doen. Alleen: ik kan geen patronen tekenen, kan geen computerprogramma's maken, kan niet goed genoeg naaien, en heb al helemaal geen talent om zaken te doen en zo iets op poten te zetten. 

yep! Nagetekend van een bestaand bloesje


En toch denk ik dat het een goed idee is!


te klein ondertussen maar een A-ke van madame zsazsa en die pasten wel! 
Dat dacht Naomi Sluijs van soft cactus blijkbaar ook. Ook zij was op dat idee gekomen en meer nog: zij heeft wél de beschikking over al die vaardigheden en zij tekende samen met haar man op die manier een jurk uit. Het is een overslagjurk geworden - de Vivienne dress - en het patroon werkt precies op de manier zoals ik het in mijn hoofd had.
Hoe cool is dat wel niet!


yep, een nagetekend,versie 3 al!

Ik heb ze nog niet gemaakt, ik draag zelden jurken omdat ze bij mij niet comfortabel zitten als ik veel moet bewegen.
Maar een mooie passende jurk kan natuurlijk altijd wel eens van pas komen.
Dus ik ga ze zeker eens maken.
En jij kan dat ook als je dat wil: Naomi stelt het patroon van de jurk namelijk gratis ter beschikking via haar webshop ' see you at six '. Het enige dat je moet doen is je registeren, je maten opmeten en doorgeven en je krijgt het patroon aangepast aan jouw lichaam. 

yep! een nagetekend  

En daar blijft het niet bij. Ze heeft ook een handig filmpje gemaakt ( wat later nagedaan door knipmode zag ik, maar zij was eerst! )  waarin ze laat zien hoe je op een goede manier je maten opneemt. Ik moet nog op zoek naar een slachtoffer dat dat bij mij eens wil doen (en waar ik dat door durf laten doen  *bloos bloos*) .
Het is een erg handig en duidelijk filmpje geworden...



Tenslotte - ik kan er niks aan doen, het moet er toch echt bij -  word ik van "soft cactus" altijd wat nostalgisch. Ik heb geen persoonlijk contact met Naomi, maar toch heb ik een link met haar: haar oudste zus was ooit een klasgenootje en goede vriendin van me . Ondertussen ben ik ze al lang uit het oog verloren. 
Ik heb Naomi wellicht als peuterke of zo bij hen thuis zien rondkruipen ;) .
Ooit kampeerde ik met oa haar grote zus en mijn broer in het bos aan de rand van hun tuin . En mijn broer reageert nog altijd verontwaardigd als ik gniffelend vertel wat ik toen gedaan heb (want het is een goed verhaal dus vertel ik het graag, ondanks de niet zo propere rol van mijnentwege in heel de historie) :  Grote zus Sluijs had ons verteld dat er vossen in het bos zaten. Die nacht hoorden we rond onze tent heel de tijd geritsel en dat vonden we best eng.
En toen moest ik plassen, een activiteit die we normaal gezien gewoon wat verderop tussen de bomen zouden doen......
Maar ge denkt toch niet dat ik met al dat geritsel nog een stap uit die tent durfde zetten! Wie weet wat voor enge beesten liepen daar allemaal rond!  
Maar ik moest écht ...
Dus heb ik mijn broer zijn gammel gepakt (da's zo'n metalen bakje met een handvat waar de soldaten en de scouts uit eten) en heb daar in geplast, de rits van de tent geopend, de inhoud zo snel als mogelijk buiten gekieperd zo sel mogelijk de tent terug gesloten zodat we veilig waren en zo was ik er van verlost. 
Maar mijn broer heeft nooit nog zijn gammel willen gebruiken.....

allez vooruit, deze wikkeljurk is ook nog draagbaar. Maar de stof is niet zo'n beste kwalteit ....

Allez vooruit: meet je nu allemaal op voor dat patroon, trek een stofje uit die stapel die je ongetwijfeld nog ergens in huis hebt  en haal jullie stikmachien boven!


PS: dit is geen gesponsorde blogpost. Ik heb deze blogpost uit eigen beweging geschreven omdat ik zoooooo content was van dit initiatief. 
Follow

maandag 22 augustus 2016

deze zomer in beeldendorp Lissewege ....


Dat er in kunstencentrum 't Vaarje in Lissewege ook dit jaar veel moois te zien was, vertelde ik vorige week al. Maar ook in het dorp zelf stonden weer mooie dingen. 

de bollen bestaan uit allemaal kleine snoetjes ...

Ik heb wat foto's om dat te bewijzen voor in't geval je me niet zou geloven ;) ....

gemaakt van een jerrycan

Elk jaar - dit jaar al de 22ste keer lees ik op hun website! - wordt het witte dorp in de zomer omgetoverd tot een grote tentoonstellingsruimte voor vooral beeldenden kunsten. 


De kunstwerken kan je gratis bezichtigen ....


Als je zelf eens wil gaan kijken moet je je agenda in't oog houden: de beeldenroute in het dorp loopt nog tot 27 september en daarna is het weer wachten tot volgende zomer. 


Op deze website vind je de nodige info.


Amai ik ben kort van stof vandaag! Ik ben al uitgepraat!



Meer blogposts over Lissewege via deze tag....



Follow

vrijdag 19 augustus 2016

DIY franjeoorbellen in geel en paars/earrings with fringe in yellow and purple


Een paar frengelbellen deze week. Met schattige kleine gele rocailles met streepjes, pauwpaarse staafjes en zachtpaarse rocailles.

A pair of earrings with fringe this week. With tiny cute yellow seed beads with stripes, peacock purple tube beads and tender purple rocailles.


BENODIGDHEDEN/SUPPLIES:

materiaal:
- oorhaakjes
- 42 kleine gele rocailles
- 6 paarse staafjeskralen
- 16 zachtpaarse rocailles
- 6 koperen staafjeskralen
- 6 koperen druppelhangertjes
- 2 gesloten ringetjes
Gebruik wel  niet- of kettelstiften die door de rocailles heen kunnen.
gereedschap:
- 2 platbektangen
- 1 rondbektang
- 1 kniptang
- klein aambeeld en hamer


material:
- earwire
- 42 small yellow seed beads
- 6 peacock purple tube beads
- 16 tender purple seed beads
- 6 copper tube beads
- 6 copper drop pendants
- 2 closed rings
tools: 
- 2 flat nose pliers
- round nose pliers
- cutting pliers
- small anvil and hammer


ZO MAAK JE HET/DIY

Je kan best eerst de kettel- of nietstiften sterker maken zodat ze minder makkelijk buigen als je de oorbellen draagt.
Dat doe je door er zachtjes op te kloppen met een hamer. Zorg natuurlijk wel dat je ze kaarsrecht klopt.


Before using them, you best strengthen your head or eye pins so they don't bend while wearing the earrings. Therefor you must hamer them carefully on an anvil. Be sure to make them straight! 



Als je kettelstiften gebruikt, open je het oogje en hang je er een druppelhangertje aan. Als je nietstiften of metaaldraad gebruikt, maak je eerst een oogje zoals hier beschreven .

When using eye pins, you open the eye and attach a drop pendant. When you use head pins or metal wire, you first make an eye as descibed here.


Rijg vervolgens kraaltjes aan de kettelstift. Op de foto kan je zien hoe ik het deed maar gebruik je eigen fantasie ....
Ik maakte 3 hangertjes in verschillende lengte op die manier.

Thread beads onto the eye pin. The picture shows how I did it. I made 3 pendants, each in a different size.






Hang de 3 hangertjes aan een gesloten ringetje, de langste hanger in het midden.

Attach all pendants onto a closed ring, the longest one in the middle.

Bevestig ook nog een oorhaakje aan de ring.

Attach ear wire onto the ring.

En de eerste oorbel is klaar.

Here you have the first earring!



Maak een ander in spiegelbeeld en je oorbellen zijn klaar.

Make another one to complete the set.

meer juwelentutorials op deze pagina ....
more jewelry tuts on this page ...

Follow

woensdag 17 augustus 2016

Parijs: Barbie en wat persoonlijke ontboezemingen....


De alerte lezer zal vrijdag wel doorgehad hebben dat ik op congé ben geweest, de instagrammers onder jullie weten er zelfs al heel veel van want ik heb al heel wat foto's gepost ;) ( mijn excuses als ik overdreven heb ;)  Het is den aard van't beestje ) . 



En ge moogt eens raden waar ik naartoe ging .....



Ik treinde nog eens naar het schone Parijs en dat was - weeral - best spannend want ik ging voor 10 dagen én helemaal op mijn eentje. Vorige zomer had ik er al eens een paar dagen alleen vertoefd na er eerst effe te hebben rondgehangen met mijn moeder en dat was me goed bevallen dus ik vermoedde dat me dat wel moest lukken. 



Toch was ik best wat nerveus vlak voor het vertrek: ik ben kwistig bedeeld met paniekaanvallen en hyperventilatieklachten  waardoor ik me - oa - op vlak van uithuizig zijn altijd erg heb beperkt en het is pas sinds kort dat ik die grenzen stapje voor stapje aan het doorbreken ben ( ik hoop ondertussen ooit de lange tijd naar mijn aanvoelen altijd onbereikbare droom om eens naar New York te gaan toch echt te kunnen waarmaken. De vaststelling dat die grenzen verleggen goed schijnt te lukken maakt die droom ineens niet meer zo onbereikbaar en dat is een heel fijn gevoel.).



Nu ik helemaal alleen voor 10 hele dagen naar Parijs ging vroeg ik me toch af of me dat wel zou lukken en op mijn zwakste momenten voor mijn vertrek staken er toch een paar 'maar wat als'-doemscenario's de kop op.



Maar Parijs is geen vreemde stad meer voor mij, het is ook niet zo ver weg, ik ken er wel niemand maar ik nam mijn laptop mee zodat ik contact had met het thuisfront én ik kende mijn logeeradres - een tof appartementje in Montmartre - al van eerdere bezoeken. 
 

Ik kan ook met grote trots meedelen - ik ben ondertussen namelijk terug thuis - dat mijn reisje zeer goed verlopen is. Ik heb me geen moment verveeld, of eenzaam of ongemakkelijk gevoeld. Ik kon in alles mijn plan trekken en voor het eerst in mijn leven was ik op het einde van een reisje  een beetje geëmotioneerd toen ik de laatste dag rondliep in de stad en besefte dat het alweer tijd was om al dat schoons weer achter te laten. 



Ik ben ook thuis iemand die veel alleen doet. Niet omdat ik een gebrek aan gezelschap heb in mijn leven, maar omdat ik dat nodig heb.
Ik ben graag in gezelschap,  maar ik ga ook graag af en toe op mijn eentje op stap.
Maar als je dat niet gewoon bent - er zijn naar het schijnt mensen die nog nooit in hun eentje een hapje gingen eten of alleen een café binnenstapten - zou dat natuurlijk veel moeilijker zijn. 
Ik echter zou echt zeer ongelukkig zijn als ik altijd in gezelschap zou zijn. Ik woon niet voor niks alleen ;).
  


Volgende stap richting NYC wordt eens ergens alleen naartoe gaan waar ik het nog niet ken... ( ik ben al zenuwachtig als ik er aan denk) .... Ooit moet ik daar geraken namelijk!
Maar nu eerst wat nagenieten van Parijs....



Soit, naar Parijs nu.
Ik trok naar goede gewoonte zeer veel foto's en bezocht een hoop toffe dingen. Het eerste waar ik jullie in wil laten meegenieten is een tentoonstelling in het Musée des Arts Decoratifs. Er loopt daar namelijk nog tot 18 september een tentoonstelling over Barbie.



Ik weet  niet hoe dat bij jullie zat, maar ik vermoed dat zowat iedereen, zeker de meiskes, wel een barbie heeft gehad als kind. 
Ik had er 2. 1 met lang blond haar en een wat donkerdere met lang zwart haar. Ik had ook een manneke maar ik weet niet meer zeker of dat een echte Ken was en die deed zelden mee in mijn spelletjes. Mannen vond ik blijkbaar niet interessant genoeg om mee te spelen ;) . Het kan verkeren ;) ....
Voor mijn barbies maakte ik graag kleedjes. Meestal gehaakte. 2 T's haken, aan mekaar naaien en ge hebt een trui bijvoorbeeld....



Mijn broer speelde ook soms met mijn barbies. Kappertje .... En daar kon ik écht niet mee lachen! Al dat schoon lang haar weg zeg!



Het was trouwens niet zo evident om een barbie te krijgen. Ik geloof niet dat ik ze van mijn ouders heb gekregen. Ze vonden dat niet het meest geschikte speelgoed voor een kind. Niet omwille van de borsten, maar wel omwille van het sexisme en het onrealistische uiterlijk van een barbiepop. Zo ontbreken de tepels, de navel en de mannelijke geslachtsdelen en dat klopt niet. Maar zoals zo vaak bij ouders die hun kinderen verantwoord op willen voeden, willen die kinderen dan natuurlijk net die dingen die ze niet krijgen :) (ik wilde later ook een legerbroek wat niet mocht omdat mijn ouders antimilitaristisch waren, en nepwapens kregen we ook al niet ! Hippie-ouders in de jaren 70 hé ...).



Natuurlijk hadden ze een punt. Nog altijd trouwens. Barbie is nog altijd niet bepaald een goed rolmodel voor kinderen, vooral niet omdat ze een schoonheidsideaal vertegenwoordigt dat zeer vrouwonvriendelijk, stereotiep en onrealistisch is. 
Een punt dat op de tentoonstelling toch wat onderbelicht bleef, ook al was er wél aandacht voor de recentere anders gevormde poppen.
De tentoonstelling leerde me echter ook dat barbie wel een goed rolmodel was op vlak van wat vrouwen allemaal kunnen: barbie heeft letterlijk honderden beroepen uitgeoefend; Nu is dat al iets evidenter, maar ooit was dat toch anders. Je kon als vrouw echt niet zomaar astronaut worden of garagist, de tijd dat je vooral thuis moest blijven achter fornuis en wieg is echt nog niet zo lang geleden. ...
Een flink aantal van die beroepen - met bijbehorende kleren - staan tentoongesteld in het museum.

Je ziet er ook het ontstaan van barbie. Eigenlijk is ze gebaseerd op een duitse pop - Lilli - die een krant kado gaf aan zijn lezers nav een strip over een pin-up die ten believe van de mannelijke lezers in hun krant verscheen. 
De uiteindelijke Barbie werd ontwikkeld door het echtpaar Ruth en Eliot Handler en vooral mevrouw Handler speelde daar een grote rol in. Daardoor was ze in die tijd één van de zeldzame vrouwen  die zich in de hogere regionen van de toen door mannen overheerste zakenwereld bewoog. 



Poppen bestonden al langer en moesten vooral inwerken op moedergevoelens bij kleine meisjes. 


Je kon ook al 'met mode spelen' door poppetjes aan te kleden zoals deze Shirley Temple. Maar de combinatie van een volwassen vrouw als pop en mode was toen erg vernieuwend.
Deze - in zwartwit badpak -  is de allereerste barbie trouwens. Geboren in 1959 ... 


En Casey is even oud als ik! Ze ziet er alvast beter geconserveerd uit ;)


Op de tentoonstelling zie je echt honderden barbies: geklasseerd op basis van hun uitgavejaar, 


of tentoongesteld in functie van hun beroep, 


of uiterlijk,


of voorbeeldfiguur.....


Je kan er ook zien hoe een nieuwe barbiepop of bijbehorende garderobe ontworpen wordt.


Er is een hele muur voorzien vol barbiekleedjes (gelukkig niet allemaal in het roze) .


En er wordt met barbies uitgebeeld wat de weg is van een kledingstuk tot op de catwalk.


Er zijn ook kunstwerken te zien die gebaseerd zijn op barbie.
Andy Warhol

Soit, het is werkelijk eindeloos wat er over barbie te vertellen valt.


De tentoonstelling over Barbie loopt nog tot 18 september in het Musée des Arts Decoratifs (vlakbij het Louvre) en met het ticketje voor de tentoonstelling kan je ook nog gaan kijken naar een collectie juwelen en oude advertentieposters (waarover later meer, deze blogpost is al lang genoeg :D).


In hetzelfde museum was er ook nog een vleugel met een tentoonstelling over mode maar die moest je apart betalen en mijn zintuigen konden dat er niet meer bij hebben....
Op de website van het museum vind je alle nodige info.


Ik heb trouwens mijn barbies-met-afgeknipt-haar (mijn broer zou geen goede kapper geweest zijn aan het resultaat te zien)  niet meer, ooit weggegeven aan babysitkindjes. Maar sinds een paar maanden heb ik er terug een paar in huis. Ze liggen ergens in een plastieken zak in een kast te wachten tot ik weet wat ik er mee kan doen. Ik plukte ze uit een doos oud speelgoed dat weg mocht van kinderen van een vriendin :). 


Trouwens: wisten jullie eigenlijk barbie ook een kat heeft ?


Heb jij barbies gehad? En heb je ze nog?

Meer blogposts over Parijs via deze tag of deze pagina ....

ps: dit is geen gesponsorde blogpost, ik ben uit eigen beweging naar deze tentoonstelling gegaan, heb mijn inkom betaald zoals iedereen, heb er niks voor gekregen en het museum weet niet dat ik dit heb geschreven want is zich zelfs niet bewust van mijn bestaan ;) 
Follow
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...