woensdag 22 oktober 2014

Blog in de kijker : recyclage !

Saskia is een geweldig mens, toch voor zover ik kan lezen, maar ze staat nu al zo'n lange tijd hier  'in de kijker ' dat het tijd werd om nog eens een andere blog in de schijnwerpers te zetten.
( Al hoop ik wel dat jullie de blog van Saskia blijven lezen natuurlijk )


na !
bron 













Deze keer pikte ik er weer iets helemaal anders uit: refashion co-op.
Tweedehandse of oude kledingstukken herwerken tot iets nieuws of al naargelang de oorspronkelijke versie ' iets draagbaars ' , deed ik vroeger wel meer.
Ik ben geen groot talent achter de naaimachine, maar vroeger stond ik met alles en had ik niet echt talent nodig om iets van stof tot iets draagbaars te hervormen. Misschien was mijn norm van wat draagbaar was ook was soepeler dan tegenwoordig, dat kan ook :) : een kussensloop in een mooi brocante stofje : hop, een rekker er in en ge hebt een rokje ! Gaten in uw jeansbroek ? Zet er lappen op tot de oorspronkelijke broek niet meer zichtbaar is ! En smos er dan nog wat javel op : geeft mooie vlekken ( en heel snel ook weer scheuren want dat maakt de stof veel kwetsbaarder maar die kan je dan weer bedekken met lappen )  Een oude zijden mannenpijamabroek in't oker en paarsdonkerblauw ? Da's zo schoon ! Rekker in en oprollen ! Een te lange trui ? Gewoon een stuk afknippen en je bent weer hip... Een zwarte lange avondjurk met kant en kralen ? Daar maken we toch gewoon een ultraminiminijurkje van ( niet helemaal waar : deze ' refashion ' deed ik niet zelf maar werd voor me gedaan door de vrouw van mijn vader ; ) Zeer geslaagd trouwens ! Ik heb er jaren mee rondgelopen ! )  


bron
Mijn garderobe bestond uit bijna niks anders en ik was daar fier op want ik was jong in het  'Millet'tijdperk...... 
Voor diegenen die dat niet kennen : dat was een merk van zeer dure lelijke jassen die iedereen behalve ik en nog een handvol vrienden moesten hebben omdat ze vooral lieten zien dat je genoeg geld had om zo'n jas te kopen. En daar hoorden ook dure 'docksides' bij, en 'lacoste t-shirts' en zo meer. Helemaal niet mijn ding dus, alleen al door het statement dat men daar trachtte mee te maken, de blaaskaken zonder smaak  ...  Jambers maakte daar ooit een memorable reportage van, deels gefilmd in de school waar ik toen zat .... 
Allez vooruit : ik heb een fragment gebonden : kijk zelf maar : 




Amai wat een lang verhaal hé !
En dat allemaal maar ter inleiding van deze blog 

voor
bron
na


















Deze blog wordt niet volgeschreven door 1 persoon maar is een blog waar iedereen die zich er op aansloot laat zien hoe ze kleding hebben herwerkt in iets nieuws. De 1 is daar al wat bedrevener in dan de andere, maar ik vind het altijd interessant hoe 1 kledingstuk een ander wordt.


bron

Zelf doe ik dat niet zo veel meer : ik stel vast dat dat met de wat rondere vormen waarmee ik tegenwoordig door het leven ga een pak moeilijker is. Zo'n refashion vertrekt namelijk vaak van te grote kledingstukken en ik kom eerder kleding tegen die te klein is en al zal het ook wel mogelijk zijn om daar iets groters en iets moois van te maken, daar kom ik op de moment toch wat kennis en techniek te kort voor.
Misschien ooit, als ik veel blijf oefenen !

Hieronder trouwens toch een voorbeeldje van een recent projectje waarbij ik het wel deed...





Dat wil allemaal niet zeggen dat ik oude kleren zomaar weggooi en nooit iets recycleer! 
Het moet namelijk lukken - ik dacht er echt pas 5 minuten geleden aan - dat deze blogpost een mooie inleiding is naar mijn 'tut van de week' komende vrijdag want als alles goed gaat met foto's bewerken en teksten schrijven laat ik vrijdag geen jwelen tut zien maar wel iets gerecycleerds .
Goed hé!
Doe in tussentijd allemaal maar inspiratie op bij de creatieve geesten op de blog ' refashion co-op ' want recycleren is én tof én origineel én goedkoop én goed voor onze aardbol !  

dinsdag 21 oktober 2014

een rotweek met heel veel geluk bij een klein ongeluk ...

Opstaan, je klaarmaken voor het werk, en op de fiets springen en dan er vlug weer af want : platte band  miljaar ! 
Dus bel je naar je werk, zeg je dat je later komt en spring je op de tram .
Maar zo begint je week al ambetant want zelf een achterband vervangen van een fiets met versnellingen : ik denk het niet  ! 
En een platte band betekent niet alleen één keertje trammen, maar ineens een paar dagen geen fiets en plannen hoe je hem bij de vlomaker krijgt en da's allemaal niet erg maar wel lastig ...


Dus begint de volgende dag met een voettochtje naar de vlomaker die gelukkig beloofd dat je een dag later alweer op je fiets kan ...























En op dag 3 stap je na betaling van 18 euro voor een nieuwe achterband tevreden terug op een vrolijk snorrend rijdend vehikel en rijd je content verder naar het werk: Yes ! Alles is terug zoals het hoort, geen geklooi meer met trammen en vlowinkels zoals de voorbije dagen ! 























Om vervolgens 10 minuten later aangereden te worden door een onvoorzichtige chauffeur in 1 van de gevaarlijkste straten van de stad ( de turnhoutsebaan in Borgerhout ) .
Voor ge allemaal in paniek schiet : ik had niks, ben zelfs niet gevallen ( buiten dan dat mijn lijf door de stress van die moment sindsdien zo gespannen is dat alles zeer doet, dat heb ik soms als reactie op stress. Héél erg vervelend ! ) .
De chauffeur in kwestie draaide net als ik af maar pakte zijn ' bocht te groot ' waardoor hij tegen mijn pas gerepareerd achterwiel reed dat daardoor 'uit zijn vorm ' geraakte.
Zodanig uit de vorm dat mijn arme fiets ondertussen schroothoopwaardig verklaard werd door de fietsenmaker want de kader is blijkbaar ook vervormd...




De chauffeur in kwestie reed niet snel want voerde een manoeuvre uit - wel 1 waarbij hij mij blijkbaar niet had gezien.
Maar ik ben zo ongelooflijk blij dat hij afsloeg en niet rechtdoor reed/raasde !
Want al ben ik pisnijdig op die man en zeer zeer slechtgezind dat mijn fiets naar de knoppen is, ik ben zelf wel heelhuids uit deze zwaar ongelijke confrontatie gekomen.
( de auto had zelfs geen schrammetje ... ) 
En dat enkele dagen nadat een paar meter verder een dame van haar fiets werd gereden door een brommerke dat vluchtmisdrijf pleegde en waarbij de dame in kwestie helaas nog steeds zwaar gewond in het ziekenhuis ligt ...


Al dat gedoe met die fiets deze week maakte dat ik behoorlijk uit mijn hum was. Ik hou ervan dat alles loopt zoals het hoort en dit soort van stoorzenders - zelfs gewoon een platte band - kunnen me serieus op de zenuwen werken.
Maar die aanrijding, die was er toch echt te veel aan !
Toch zijn er ook positieve dingen over te vertellen : ik werd binnen de kortste keren - na een berichtje op facebook - omringd door een aantal bezorgde collega's en dat bleek een goede manier om terug op mijn positieven te komen. En er waren direct wat collega's bereid om mijn toegetakelde fiets van en naar de fietswinkel te brengen...
Dus : Leve de collega's !
En ik kreeg van alle kanten fietsen in bruikleen aangeboden waardoor ik al terug op het zadel zit ( en momenteel waarschijnlijk zelfs mijn toekomstig nieuw stalen ros berijd ).
Dus :  leve de vrienden en familie ! 
Nu nog de verzekeringstoestanden afhandelen en hopelijk kan ik dan snel weer overgaan tot de normale orde van de dag ...

En als ge dan wat uit uw element thuiskomt en ge vindt dan onderstaande heerlijkheden in uw brievenbus, , tja : dat helpt ook natuurlijk ! 
tijdschrift met extra's ' maak ' over kralen, wereldkaartstofke van Liesselove
en boek Vive la Vie van ' ingthings '  























En als ge dan ook nog eens getrakteerd wordt op het zaligste zomerweer dat ge sinds lang in oktober hebt meegemaakt en dat dan nog op een vrije dag, dan wordt het allemaal nog wat troostrijker.
Zaterdagmiddag installeerde ik me dan ook enthousiast een paar uren in de tuin met 2 boeken, een hoop lapjes stof die geknipt moesten worden, , mijn tekengerief en een tas pompoensoep ( want het is toch echt wel oktober ook al is het zomeweer ;) ) , de rommel en afwas in huis doeltreffend negerend...























En zondag besloot ik er nog een schepje boven op te doen : Ik maakte een heerlijk ruikende boswandeling ( en kwam spannende bosbewoners tegen ... ) 























...en trakteerde mezelf op een ' pateeke ' en chocolade.























Maar mannekes toch : wat heb ik een geluk gehad zeg ! 
Zucht !  

maandag 20 oktober 2014

vermist : madame Arabelle

Ik val maar ineens met de deur in huis : dit is madame Arabelle


De voorbije maanden woonde ze aan de buitenkant - helemaal bovenaan -  van mijn livingvenster en ze is net als ik een nachtdier want vooral als het schemerig werd kon ik ze vanuit mijn luie zetel in haar web zien afdalen op zoek naar iets eetbaars...
Als een argeloos rondfladderend insect zo stom was geweest om in haar web te vliegen, sleepte ze het gewoon mee naar boven alwaar ze in alle discretie genoot van een ongetwijfeld exquise maaltijd....



Ik vond het plezant om ze bezig te zien.
En ik was dan ook niet blij toen ik op een ochtend mijn madame Arabelle belaagd zag door een onguur type dat wat druk kwam doen.
Ik was er zo slechtgezind van - vreesde een uit de hand lopende ruzie waarbij de madame het onderspit zou delven - dat ik me ging moeien en dat heerschap een andere thuis bezorgde een paar meter verderop.
Achteraf werd me verteld dat ik me had gemoeid in een ingewikkeld liefdesspel en ik mijn favoriete madame van haar lover had gescheiden...
Ik voel me er nog schuldig over ...
Maar daardoor weet ik nu wel dat madame kruisspin heel groot is in vergelijking met meneer....
En wie weet heb ik zijn leven wel gered want als madame niet content zou zijn geweest van het liefdesspel of gewoon slecht gezind was geweest, was de kans groot geweest dat meneer daar het loodje had bij neergelegd.


Het had ook anders kunnen aflopen en dan had ik wellicht weer ergens zo'n grappig bolletje zien hangen dat bij mijn nadering uiteen zou springen in honderden minispinnetjes...
(zouden die allemaal groot geworden zijn ? Zo ja: dat verklaard dan meteen de grote spinnenpopulatie deze nazomer in mijn minituintje)


Er was nog een reden waarom ik me vaak schuldig voelde tov mijn nieuwe vriendin : elke ochtend maakte ik haar web kapot :(
Slecht van mij hé ...

een andere spinnedame 

Maar ik denk niet dat mijn baas begrip zou gehad hebben met den uitleg dat ik niet op het werk geraakte omdat madame Arabelle haar web had vastgehecht aan mijn fietszadel, iets wat ze echt elke dag opnieuw deed.
Maar toen las ik ergens dat kruisspinnen elke dag een nieuw web maken en voelde ik me al wat minder een onmens...

ook op mijn raam achteraan woont een spin 
Weken en weken was het elke avond hetzelfde liedje : ik zat in mijn zetel, keek naar TV en af en toe ook eens naar het raam en was telkens blij als ik ze weer zag verschijnen.
Maar helaas pindakaas : sinds een week of 2 zie ik ze niet meer....
Of het moet zijn dat ze een verdiep lager is gaan wonen : tussen mijn zonnebloem-in-zak en de muur ...


En eerlijk is eerlijk : ik mis ze wel een beetje...

eten ! 

In de nazomer verschijnen er altijd wel veel spinnen in en rond de tuin. 
Op een bepaalde moment hingen er 8 webben tussen de draden van mijn wasrekje !
Maar dit jaar waren het er toch precies net wat meer dan anders, niet ? 


Edoch,
 ik weet niet of het jullie al is opgevallen : sinds kort zijn er ineens een pak minder.
Ik weet niet hoe dat komt : zijn ze dood ? Opgepeuzeld door vogels of zo ? Of hebben ze zich ergens ' genesteld ' om de winter door te komen ? 


Ik ga niet direct een spin als huisdier houden, heb er geen behoefte aan om ze op mijn handen te laten lopen , heb helemaal geen zin in grote spinnen in mijn slaapkamer.
Maar kruisspinnen in de tuin : ik vind dat tof !
 En gij ? 

zondag 19 oktober 2014

etsycollectie van de week : velo's!

Ik had wat fietsperikelen deze week, vandaar het thema...


doorklikken kan je hier

vrijdag 17 oktober 2014

juwelen - MAAK HET ZELF : onderdelen : bewerkte tussenstukjes


Dingen maken - wat dan ook - wordt een pak spannender als je je fantasie zijn gang laat gaan en wat begint te experimenteren.
Ik geef toe : het lukt niet altijd, maar van mijn laatste experiment ben ik toch wel content.


Het begon allemaal met deze tussenstukjes.
Ze zijn 20 op 4 mm groot en van kleur ' antique brass ' 
Ik kreeg ze onlangs in de bus en onmiddellijk na het uitpakken ( oh wat is dat plezant, postpakjes open maken ! ) begon het in mijn brein te kolken van de ideeën.

Jaren geleden schafte ik me in de gamma dit setje van ojzertvijlen aan.
Niet dat ik daar iets concreets mee van plan was - wat zou ik in hemelsnaam met ijzervijlen doen ! -  maar ze lagen spotgoedkoop te wezen in de koopjesbak en ze waren zo mooi en riepen heel hard  ' koop me ' ! 
Tja, en dan geef ik toe hé...


Met deze vijlen ben ik nu de bovenstaande stukjes te lijf gegaan ...
In een aantal gevallen hield ik de stukjes gewoon in mijn hand zoals op onerstaande foto, in andere gevallen legde ik het plat op een wit tekenblad dat ik vaak als onderlegger gebruik bij het werken met juwelen, gewoon op mijn eetkamertafel met plastieken tafelkleed.


Wellicht zijn er efficientere manieren om kleine stukjes metaal vast te klemmen als je ze bewerkt met een ijzervijl, maar ik ken daar niks van en zou dus niet weten hoe dat eigenlijk moet.
Tips zijn dus altijd welkom !
En het werkte hoe dan ook zo ook ... 



Deze maakte ik het eerst : hierbij nam ik de stukjes tussen mijn vingers en bewerkte ze met de driehoekige vijl door er hard duwend overheen te krassen in verschillende richting...





Ook deze ging ik met de driehoekige vijl te lijf met veel kracht. Ik probeerde er op te letten om het gevijlde stuk op beide stukjes even groot te maken. 
Ze zijn trouwens zowat allemaal aan beide kanten op dezelfde manier bewerkt.
Volgende week laat ik zien hoe ik deze versie verwerkte in superlange oorbellen...


Nummer 3 kreeg een meer zachtaardige behandeling : ik legde ze plat en streek zacht met de platte vijl over en weer.
Je ziet dat de krassen hier niet zo diep zijn en het gevijlde stuk echt helemaal gevijld werd.


Nummer 4 bewerkte ik op dezelfde manier, maar dan wel helemaal deze keer : ze werden van dof ' antiek/brasskleurig ' veranderd naar gestreept gestructureerd goudkleurig. 
Schoon zenne !  



En paar nummer 5 kreeg een zebrajasje door te krassen maar waarbij ik dat harder deed aan 1  zijkant ...



Et voila, de plezante maar toch wat saaie tussenstukjes zijn een pak vrolijker geworden.
De bewerkte delen hebben een mooie gouden kleur gekregen en da's een schoon contrast met de onbewerkte delen .
Ik ben content ! 



Moraal van het verhaal - want er is een moraal deze keer : spring eens uit de band, kijk eens wat je nog in huis hebt en experimenteer wat. Ongeacht waar je mee bezig bent ! 
 ( en eerlijk is eerlijk ; ik zou dat zelf ook nog véél en véél meer moeten doen ! ) 



donderdag 16 oktober 2014

gebakken mosseltjes

Ik kan me soms serieus misrekenen als ik kook voor meer dan 1 persoon.
Onlangs was het weer prijs met de mosselen : 3 kilo voor 2 personen is écht veel te veel blijkbaar.


Ze een dag later gewoon opwarmen is geen optie : dan worden ze rubberachtig en melig en da's echt niet lekker.
Maar gelukkig heb ik een lekker receptje van papa om een overschotje van mosselen te verwerken .
Zo hoef ik ze niet weg te gooien want ik gooi niet graag eten weg en probeer dat dan ook zoveel mogelijk te vermijden
Je hebt er bovendien bijzonder weinig voor nodig, da's mooi meegenomen .

wat heb je nodig ?  


- de overschot van de mosselen
- witte bloem
- peper en zout, eventueel wat lookpoeder
- olijfolie
- mosselsaus ( ik maak ze niet zelf, ik koop die van devos-lemmens ) 





























hoe maak je het ?  

Haal de mosselen uit de schelp


Doe wat bloem in een afsluitbaar plastieken potje of in een plastieken zakje. Doe daar wat peper en zout en eventueel wat lookpoeder bij.
Schep er een lepel mosselen in , sluit hermetisch af ( da's echt belangrijk of je gaat een kuisavondje tegemoet  en ik denk dat je wel plezantere dingen kan verzinnen om je avond mee door te brengen... )  en schud er eens goed mee
Bepoeder zo alle mosseltjes 
























Verhit de olijfolie in een pan tot ze goed heet is..
Kieper de mosseltjes er bij en laat ze bakken tot ze mooi krokant en goed warm zijn.
Dien ze op met mosselsaus en eventueel een drupje citroen.
Maar : vergeet je groenten niet !
Vergeet NOOIT je groenten ! da's namelijk heel gezond en lekker!
Ik doe hier een salade bij met groenten die ik op die moment in huis heb.


Wist je trouwens dat je van het vocht van de mosselen zalige soep kan maken ?
En da's ook niet moeilijk : doe er gewoon wat room bij en indien nodig ( maar meestal is dat niet nodig omdat het zo al zout genoeg is ) wat bouillon...
En wat mosseltjes natuurlijk...


woensdag 15 oktober 2014

mais van eigen kweek


Experimenteren in de moestuin, da's altijd plezant.
En spannend...
Dit jaar heb ik wat meer geëxperimenteerd in mijn tuintjes dan andere jaren, wellicht wat onder invloed van vooral de Wim met zijn moestuin en van de madame die naast rokjes ook een moestuin heeft en daar een zeer goed boek over schreef.





Ik had bij de Wim gezien dat mais het zo goed doet in den hof en ik geloof dat ik bij madame Zsazsa ( maar het zou ook van de Wim kunnen komen ) las dat ge dat goed kunt kombineren met boontjes en met pompoenen.
Vermits ik een paar zakken had met pompoenen en courgetten, besloot ik - wat op het laatste nipperke - daar wat mais bij te zaaien.


Ik plantte een deel eerst binnen in klein potjes en een deel ineens ter plaatse in de zak of pot.
En ze kwamen vlot uit en deden het heel erg goed.
Het was een waar genot om die planten te zien groeien, zo tussen de hortensia's, de hulst en de perenboom in mijn voortuin.
Kijk eens hoe schattig, die fijne zachte haartjes !


Dat groeien ging nogal nen gank, en na een tijd kwamen daar zelfs aren aan!
Ik zat helemaal goed dacht ik


En ja hoor, ergens in september kon ik oogsten...
deze heerlijke mooie maar vooral superlekkere minimaiskolfjes komen recht uit mijn tuin !


Maar...
Ik ben toch wat teleurgesteld in de opbrengst .
Ik had minstens 15 maisplanten staan en kon slechts 2 maiskolfjes oogsten.
en die 2 maiskolfkes waren - ook al waren ze erg lekker - maar voor de helft bevrucht en dus niet helemaal gevuld.

ter info : dat klontje boter er naast is den overschot hé, ik heb dat niet opgegeten 

Toch ga ik terug mais zaaien
met véél plezier zelfs.
Want ondanks de magere opkomst is het 1 van de zaaisels waar ik het meest van genoten heb.
Ik heb écht genoten van het elke dag opnieuw weer gaan kijken hoe het met mijn maïs was.
en ik heb heel erg genoten van de smaak van de kleine maar oh zo lekkere kolfjes !


Ik maakte ze trouwens zo eenvoudig mogelijk klaar .
Groenten uit mijn tuin eet ik het liefst zo puur mogelijk.
En omdat de Wim had gezegd dat ge die zo snel mogelijk moet verwerken na de oogst deed ik dat ook.
Ik oogstte, maakte snel wat foto's terwijl het water stond te koken, kieperde de kolf er in, liet een minuut of 6 pruttelen en haalde het uit de pot waarna de kolf een laag lekkere echt goeie boter kreeg en wat zout.
Maar zo lekker !



Om toch wat grotere opbrengst te hebben volgend jaar, zou ik graag van jullie wat tips willen .
Ik zette er per plantzak een stuk of 5, samen met een pompoen of courgette.
Zijn dat er te veel ? 
Moet ik iets doen om ervoor te zorgen dat ze beter bevrucht geraken ? 
Ik zette het in gewone potgrond en ze kregen elke week wat netelgier
Heb je tips voor me ? Laat maar komen ! 
Hoe was het met jouw zelfgezaaide mais eigenlijk ? 




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...