Toen ik mijn dagelijks rondje deed in mijn voortuintje, ving ik in een ooghoek tot mijn schrik een dood roodborstje op bovenop een bosje planten. Het lag een flink eindje van het raam en ik vermoed niet dat dat de oorzaak van het overlijden van het arme beestje was. Wat er dan wel gebeurd was, kan ik niet zeggen. Ik heb geen flauw idee.
Er zijn zo van die tentoonstellingen waar je met een niet zo fijn gevoel buiten stapt. Dat had ik onlangs voor. Maar dat was niet erg. Want het was ook niet de bedoeling van die tentoonstelling om mensen een fijn gevoel te geven. Wél om ze een stuk van onze geschiedenis te laten zien die nooit vergeten mag worden, of nog beter: dringend wat meer aandacht mag krijgen. Want dat stuk geschiedenis heeft nog altijd een negatieve invloed op veel mensen. En "we" doen niet voldoende om dat recht te zetten wat mij betreft.
Dit museum kreeg al eerder een plekje op mijn blog enkele weken geleden. Maar ik beloofde toen een extra artikel omdat er in dat museum een tijdelijke tentoonstelling liep van een vader en zoon kunstenaars die ik nog niet kende en die le erg bekoorden: de Mossa's.
Ik hou van de typische blauw/witte porseleinkleuren, dus toen ik enkele jaren geleden deze buttonkralen in een etsywinkeltje tegenkwam, twijfelde ik geen moment. Een toetsje goud erbij en klaar!
I love the typical blue/white chinacolours. A few years ago I saw these beautiful button beads in an Etsy shop and I didn't hesitate. I added some gold and done!
Amai, wat heb ik weer veel te vertellen. Ik vlieg er dus maar ineens in...
