We zijn er weer ingevlogen : deze keer met zijn 3-en en een katerke erbij...
En we vonden het weer heel plezant.
We hadden om half 2 's middags afgesproken en ik was tegen 2 uur 's nachts pas thuis.
Mijn handen daarentegen zijn niet zo content trouwens : die doen nog altijd pijn van het kneden en rollen en kneden en nog eens kneden... en nog eens kneden ....
Ik dacht effe : ik zal mijn handen wat masseren om ze te verwennen na al die inspanning
maar dat gaat niet want da's ook kneden en dat kan ik effe niet meer :-)
Bij fimodagjes horen koekjes en thee. Er was ook zalige homemade broodpudding.
( en 's avonds een pak frieten !!! )
zondag 20 februari 2011
maandag 14 februari 2011
blogaward
Ik kreeg van Katrijn van het thuisproject de blogger award - waarvoor dank trouwens - en dan is het de bedoeling dat je 7 dingen over jezelf vertelt.
Ik deed dat al eens eerder en wel hier.
Ik deed dat al eens eerder en wel hier.
'me' loves 'me'
Happy valentijn allemaal !
Ik wil van deze dag gebruik maken om wat te vertellen over mijn liefdeleven.
Een logje vol ontboezemingen wordt het.
Ik voel me er een heel klein beetje ongemakkelijk bij : 'zou ik dat wel doen ?' vraag ik mezelf dan af.
Maar ach : eigenlijk kan het geen kwaad.
( En ik kan nog altijd van gedachten veranderen : misschien plaats ik het toch maar niet ;). )
Ik zou het makkelijk kunnen houden en me beperken tot 'het hier en nu' en dan is dat gewoon : er is geen 'meneer die me graag ziet' in mijn leven momenteel, geen meneer ' me' .
Maar dat ga ik dus niet doen. ik ben tenslotte al 43 en heb dus wel al wat achter de rug op vlak van 'l'amour'... En bovendien kan ik dan mijn ' clou ' niet maken ;-).
Ik ben licht ontvlambaar op vlak van de liefde : ik bedoel daarmee : ik word makkelijk verliefd.
Wat ik eigenlijk niet altijd zo plezant vind trouwens.
Maar zelfs op dat vlak is het erg rustig in 'het hier en nu'.
En dat vind ik echt niet erg eigenlijk... Integendeel : lekker rustig :-)))
Ik ben wel licht ontvlambaar, maar op vlak van het aangaan van een langdurige relatie verlopen de dingen wat moeizamer : Ik heb heerlijke liefdes meegemaakt maar meestal duurden die niet langer dan een jaar of 2.
Dat klinkt oppervlakkiger dan het is want : Ik hield er - naast zeer mooie momenten - een paar erg goede vriendschappen voor het leven aan over en dat is een mooi geschenk.
Uit mekaar gaan hoeft niet altijd een drama te zijn vol haat en nijd en wraak.
Soms komt er iets anders moois voor in de plaats.
Ik heb dus een aantal relaties gehad van een jaar of 2, maar ook best wel lange periodes dat ik alleen was.
En eerlijk waar : dat heb ik nooit erg gevonden.
Ik ben nog nooit op zoek gegaan naar een partner omdat dat voor mij niet uitmaakt.
Of ik nu alleen ben of met 2 : als ik maar gelukkig ben.
En dat geluk hangt bij mij niet af van het al dat niet hebben van een partner.
Alleen wonen vind ik ook niet erg.
Zelfs in die mate dat ik met de voorbije liefdes in mijn leven nooit de stap heb gezet om te gaan samenwonen.
Ik had daar echt geen zin in... ( al goed want het zou nogal een chaos worden om dan telkens te moeten verhuizen )
behalve die éne keer...
Ik kwam een man tegen die in elk opzicht van mij verschilde.
Toevallig, op internet...
En nee : niet op een datingsite of in de 1 of andere zoektocht naar een man...
Irl zou ik hem nooit tegengekomen zijn omdat onze levens nauwelijks raakvlakken hadden.
En ik dacht in het begin : lap, daar gaan we weer : 'me' is weer verliefd... dat zal hier weer niet lang duren...
Mis poes dus...
Deze keer bleef het wel duren
En wat meer is : ik wilde samen gaan wonen!
resultaat : Ik heb 8 jaar een relatie met hem gehad en we woonden daarvan 5 jaar samen.
Ik wou dat ik kon zeggen dat dat de gelukkigste jaren van mijn leven waren, maar dat is eerlijk gezegd eigenlijk niet zo.
We hadden veel erg mooie momenten, maar ik voelde me ook vaak niet goed in deze relatie.
Een tijd geleden las ik een prachtboek waarin ik dit citaat tegenkwam en dat was exact wat er aan de hand was bij mij :
uit : 'zout op mijn huid' van Benoite Groult :
' ...maar een paar jaar samen met Syndey ( ... ) was voldoende om in te zien dat ik op het punt stond weer heerlijk in de val te lopen. Want voortaan wist ik dat ik te meegaand was - of te laf ? - om het hoofd te bieden aan een man van wie ik hield en om mijn territorium te behouden. Ik kende maar al te goed mijn neiging om me naar de levenswijze van de ander te schikken , uit een oude, moeilijk te onderdrukken reflex uit mijn opvoeding - en zonder enige moeite overigens, waardoor de ander niets vermoedde - tot de dag dat ik ontdekte dat mijn aandeel in het leven steeds kleiner geworden was, mijn vrijheden steeds minder en dat ik bezig was de machtsverhoudingen van mijn vorig huwelijk te reconstrueren '
En toen las ik eens een uitspraak van Ilse Demeulemeester.
Ik wil van deze dag gebruik maken om wat te vertellen over mijn liefdeleven.
Een logje vol ontboezemingen wordt het.
Ik voel me er een heel klein beetje ongemakkelijk bij : 'zou ik dat wel doen ?' vraag ik mezelf dan af.
Maar ach : eigenlijk kan het geen kwaad.
( En ik kan nog altijd van gedachten veranderen : misschien plaats ik het toch maar niet ;). )
Ik zou het makkelijk kunnen houden en me beperken tot 'het hier en nu' en dan is dat gewoon : er is geen 'meneer die me graag ziet' in mijn leven momenteel, geen meneer ' me' .
Maar dat ga ik dus niet doen. ik ben tenslotte al 43 en heb dus wel al wat achter de rug op vlak van 'l'amour'... En bovendien kan ik dan mijn ' clou ' niet maken ;-).
Ik ben licht ontvlambaar op vlak van de liefde : ik bedoel daarmee : ik word makkelijk verliefd.
Wat ik eigenlijk niet altijd zo plezant vind trouwens.
Maar zelfs op dat vlak is het erg rustig in 'het hier en nu'.
En dat vind ik echt niet erg eigenlijk... Integendeel : lekker rustig :-)))
Ik ben wel licht ontvlambaar, maar op vlak van het aangaan van een langdurige relatie verlopen de dingen wat moeizamer : Ik heb heerlijke liefdes meegemaakt maar meestal duurden die niet langer dan een jaar of 2.
Dat klinkt oppervlakkiger dan het is want : Ik hield er - naast zeer mooie momenten - een paar erg goede vriendschappen voor het leven aan over en dat is een mooi geschenk.
Uit mekaar gaan hoeft niet altijd een drama te zijn vol haat en nijd en wraak.
Soms komt er iets anders moois voor in de plaats.
Ik heb dus een aantal relaties gehad van een jaar of 2, maar ook best wel lange periodes dat ik alleen was.
En eerlijk waar : dat heb ik nooit erg gevonden.
Ik ben nog nooit op zoek gegaan naar een partner omdat dat voor mij niet uitmaakt.
Of ik nu alleen ben of met 2 : als ik maar gelukkig ben.
En dat geluk hangt bij mij niet af van het al dat niet hebben van een partner.
Alleen wonen vind ik ook niet erg.
Zelfs in die mate dat ik met de voorbije liefdes in mijn leven nooit de stap heb gezet om te gaan samenwonen.
Ik had daar echt geen zin in... ( al goed want het zou nogal een chaos worden om dan telkens te moeten verhuizen )
behalve die éne keer...
Ik kwam een man tegen die in elk opzicht van mij verschilde.
Toevallig, op internet...
En nee : niet op een datingsite of in de 1 of andere zoektocht naar een man...
Irl zou ik hem nooit tegengekomen zijn omdat onze levens nauwelijks raakvlakken hadden.
En ik dacht in het begin : lap, daar gaan we weer : 'me' is weer verliefd... dat zal hier weer niet lang duren...
Mis poes dus...
Deze keer bleef het wel duren
En wat meer is : ik wilde samen gaan wonen!
resultaat : Ik heb 8 jaar een relatie met hem gehad en we woonden daarvan 5 jaar samen.
Ik wou dat ik kon zeggen dat dat de gelukkigste jaren van mijn leven waren, maar dat is eerlijk gezegd eigenlijk niet zo.
We hadden veel erg mooie momenten, maar ik voelde me ook vaak niet goed in deze relatie.
Een tijd geleden las ik een prachtboek waarin ik dit citaat tegenkwam en dat was exact wat er aan de hand was bij mij :
uit : 'zout op mijn huid' van Benoite Groult :
' ...maar een paar jaar samen met Syndey ( ... ) was voldoende om in te zien dat ik op het punt stond weer heerlijk in de val te lopen. Want voortaan wist ik dat ik te meegaand was - of te laf ? - om het hoofd te bieden aan een man van wie ik hield en om mijn territorium te behouden. Ik kende maar al te goed mijn neiging om me naar de levenswijze van de ander te schikken , uit een oude, moeilijk te onderdrukken reflex uit mijn opvoeding - en zonder enige moeite overigens, waardoor de ander niets vermoedde - tot de dag dat ik ontdekte dat mijn aandeel in het leven steeds kleiner geworden was, mijn vrijheden steeds minder en dat ik bezig was de machtsverhoudingen van mijn vorig huwelijk te reconstrueren '
Niet echt een vrouw waar ik veel interesse in heb, maar zij zei nav haar relatieproblemen dat ' ze zich voelde verwelken ' in haar relatie.
Ook dat was zo herkenbaar.
woensdag 9 februari 2011
zondag 6 februari 2011
kleurrijke bellen
Ik heb duidelijk behoefte aan beter weer en meer kleuren !
( nu ben ik trouwens ook krikkel : ik wil namelijk nog vanalles doen en moet sebiet ergens zijn . Plezant zenne, maar dan heb ik geen tijd om alles te doen wat ik wil doen . De tijd vliegt voorbij als het leuk is blijkbaar :-) . De aanvulling van mijn etsyshop laat ik maar voor later dan... )
En als die er buiten niet zijn, maak ik ze maar zelf
Met bellen in mooie kleurtjes en met lente- en zomerinvloeden.
Gisteren heb ik wat bellen gemaakt.
Na een tijdje werd ik er echter krikkel van en besloot ik te stoppen : het moet tenslotte plezant blijven hé. Maar ik had wel al mijn gerief laten staan ( het staat er nog trouwens ) en een paar uur later betrapte ik me erop dat ik in bad de éne goeie ingeving na de andere kreeg.
Dus ben ik er toch maar terug ingevlogen.( nu ben ik trouwens ook krikkel : ik wil namelijk nog vanalles doen en moet sebiet ergens zijn . Plezant zenne, maar dan heb ik geen tijd om alles te doen wat ik wil doen . De tijd vliegt voorbij als het leuk is blijkbaar :-) . De aanvulling van mijn etsyshop laat ik maar voor later dan... )
' electric blue '
verzilverde druppels met glaskralen in een mooi blauw en sterling zilveren haken
verzilverde druppels met glaskralen in een mooi blauw en sterling zilveren haken
Ze zijn erg lang : 7 cm
zondag 30 januari 2011
A 'Bel' a Day...
Ik ben nog eens in mijn kralenvoorraad gedoken.
En dit is er uit gekomen :
' cold as ice '
Bellen van glaskralen en metalen onderdelen.
De grote bel heeft wat blauwe spikkeljes.
De trosjes heb ik eens onder een kralenkapje gehangen en dat geeft een mooi effect vind ik.
Ze zijn 5,5 cm groot.
En dit is er uit gekomen :
' cold as ice '
Bellen van glaskralen en metalen onderdelen.
De grote bel heeft wat blauwe spikkeljes.
De trosjes heb ik eens onder een kralenkapje gehangen en dat geeft een mooi effect vind ik.
Ze zijn 5,5 cm groot.
vrijdag 28 januari 2011
Abonneren op:
Reacties (Atom)



