vrijdag 17 januari 2020

Parijs: Mijn wedervaren tijdens mijn laatste tripje naar de stad en Greco in Grand Palais

 Greco in Grand Palais

Hier schreef ik nog vol verwachting en met lichte bezorgdheid over mijn toen nakende reisje naar Parijs. Ondertussen ben ik alweer terug en weet ik hoe het afgelopen is. En dat was toch een beetje anders dan ik had verwacht.

 Greco in Grand Palais

Op oudjaarsdag zette ik mijn mama op de trein terug naar huis om vervolgens nog enkele daagjes op mijn eentje rond te struinen in mijn lievelingsstad.

 Greco in Grand Palais

Maar mijn lichaam besliste daar anders over: op oudejaarsnacht, als iedereen aan het feesten was als afscheid van het oude jaar en verwelkoming van een nieuwe nog leeg jaar, hing de dees om de 3 kwartier boven een wc-pot de longen uit het lijf te kotsen. Ik denk niet dat ik ooit al zo vaak heb moeten overgeven op zo'n korte tijd. Er kwam maar geen einde aan.

 Greco in Grand Palais

Ik zag mezelf al in het ziekenhuis belanden met een zware voedselvergiftiging maar de vriendelijke en zeer efficiënte en gelukkig ook zeer goed Engels pratende dokter die me op de eerste dag van het jaar in mijn Parijse verblijfplaats onderzocht vertelde me over een buikgriepepidemie die Parijs teisterde en die bijzonder venijnig was.

 Greco in Grand Palais

Ik heb de rest van mijn verblijf in Parijs binnen doorgebracht, mezelf zielig voelend zo op mijn eentje en met veel heimwee naar mijn eigen troostende vertrouwde nestje. 

 Greco in Grand Palais

Maar gelukkig was niet alles kommer en kwel. De eerste dagen samen met mijn mama waren zeer fijn: we bezochten 4 musea/tentoonstellingen en een kerk of 4. Vandaag het eerste verslag daarvan.

 Greco in Grand Palais

In Grand Palais was er een tentoonstelling met werken van (El) Greco. Het is niet zo'n grote tentoonstelling, we waren er snel doorheen.

 Greco in Grand Palais

Ik kende Greco eigenlijk enkel van naam, kende geen werken van hem maar had wel een vaag idee over hoe zijn werken er uit zagen. 

 Greco in Grand Palais

En mijn idee klopte: Ik zag veel bijbelse taferelen. Zeer typisch voor die tijd natuurlijk. En ook veel portretten van voorname mannen.

 Greco in Grand Palais

Zelf totaal niet gelovig zijnde ben ik wel erg gefascineerd door de wat bombastische en vaak dramatische verhalen die verteld worden in veel bijbelse kunstwerken. 

 Greco in Grand Palais

Maar de eerlijkheid gebied me dat zowel ikzelf als mijn mama bij deze werken gemaakt door Greco vooral gebiologeerd waren door de vaak naar verhouding kleine hoofdjes die de figuren in zijn werken lijken te hebben. We konden daar maar niet voorbij kijken en merkten regelmatig tegen mekaar op 'maar allez! Dat klopt helemaal niet! Zie hoe klein dat hoofdje is'! 

 Greco in Grand Palais

Later las ik ergens op het wereldwijde web dat Greco zich minder aantrok van de anatomische correctheid van zijn figuren en eerder ging voor het uitbeelden van de ziel, dus we beeldden het ons duidelijk niet in dat het niet helemaal juist was.

 Greco in Grand Palais

Dat hoeft natuurlijk niet belangrijk te zijn, in kunst mag alles, ook te kleine hoofdjes. Maar het feit dat wij als toeschouwers er niet voorbij konden kijken zegt natuurlijk veel over hoe wij ons voelden over zijn werken: we hadden er geen klik mee.

 Greco in Grand Palais

Het is nu niet dat we het tijdverspilling vonden om er rond te lopen hoor. Maar ik was er toch niet rouwig om dat het geen grote tentoonstelling was en ik zou er precies niet speciaal voor naar Parijs afzakken.  

 Greco in Grand Palais

Deze 2 werken waren mijn favorieten: ik hou van schilderijen waar gespeeld wordt met licht en donker en dat doet hij hier wat mij betreft voortreffelijk.

 Greco in Grand Palais

Wil je er ook eens naartoe. Dan moet je in Grand Palais zijn. Je kan deze tentoonstelling nog zien tot 10 februari. 

 Greco in Grand Palais

Meer Parijs op deze pagina... .

4 opmerkingen:

  1. Wat jammer dat je reisje Parijs niet zo uitgepakt is als gehoopt. Gelukkig heb je nog wel veel kunnen zien. Ik ben nu 3 keer in Parijs geweest en kan met de hand op mijn hart beweren dat ik eigenlijk niet veel toeristische dingen of musea gezien heb, maar wel kilometers gewandeld, vooral afgelopen zomer toen het daar over de 40 graden was. Het was afzien maar ik had het niet willen missen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het was inderdaad jammer, maar er komt nog wel een nieuwe kans ;) .

      Verwijderen
  2. Wat grappig dat jullie "te kleine" hoofden zagen. Uit mezelf was het mij niet opgevallen maar vervolgens wel dat de lijven groot en vooral lang zijn. En dat komt eigenlijk op hetzelfde neer. Wat een pech zeg zo'n heftige biukgriep "ver" van huis. En je moeder heeft er geen last van gehad?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hihihi, da's idd eigenlijk hetzelfde hé. Mijn moeder was gelukkig niet ziek!

      Verwijderen