Ik kreeg enkele jaren geleden eens een berichtje van mensen die ik niet ken. Of ik iets kon doen met een doos vol kralen.
De doos bleek veel groter dan ik had verwacht en zat propvol kralen. En ik ben nog altijd een beetje van mijn melk dat ik ze zomaar in mijn handen gestopt kreeg.
( Aan de gulle schenkers: nog eens erg bedankt, ik vind dit los van de inhoud van de doos zo een mooi hartverwarmend positief gebaar van jullie en zal dat nooit vergeten! Het is iets waar ik wel eens aan terugdenk als ik weer eens geconfronteerd word met iets dat mijn geloof in de goedheid van de mensheid in het gedrang brengt. Dat helpt dan.)
A few years ago I got a message from someone who asked me if I could do something with a box filled with beads.
The box turned out to be a lot larger than I imagined and was filled with gorgeous beads. I'm still a bit confused that someone gave me that kind of gift. It is something I keep in mind every time I tend to loose faith in humanity.
