Antwerpen: 'den bell'

Zo af en toe moet ik eens ' op een ander ' gaan vergaderen voor mijn werk, en de laatste tijd is dat dan vaak  in ' den bell ' op't Zuid.

In Antwerpen kent iedereen ' den bell ',  het gebouw van de voormalige bell telefoon, later Alcatel-Bell ...
Ooit een telefoniebedrijf van de overheid, later een telecombedrijf ...

Enkele jaren geleden heeft de stad dit gebouw gerenoveerd en er een hoop stadsdiensten in ondergebracht.
Dat heeft Antwerpen een aardige duit gekost, niet in het minst omdat tijdens de verbouwingen een deel van een  zijgebouw instortte .
Gelukkig vielen er geen gewonden...

Hoe het met mijn zaaisels gaat ?

Awel...
Ik vind dat gewoon spannend, elk jaar opnieuw!
Wat komt er uit, hoe snel, hoe goed enz..
Een paar keer per dag ga ik eens kijken.

De eersten van mijn zaaisels van 2 weken geleden die uitkwamen, waren de erwtjes...
Dat die er snel bij zijn, weet ik ondertussen al, want ik zaaide ze de voorbije jaren ook al
Feitelijk waren dat de allereerste groenten die ik zaaide toen ik een paar jaar geleden in een huis terecht kwam met een tuin.
Ondertussen is het een andere tuin, maar de erwtjes zijn er nog altijd bij :)
Ik ben steeds opnieuw toch verbaasd over hoe snel die zijn want ik denk dan altijd dat zo'n dikke erwt meer tijd nodig heeft om te ontkiemen dan een klein zaadje.
Niet dus...
Na een week komen die al piepen !
zo zien ze er uit 2 weken na het zaaien :

wijvenweek : het multitaskend superwijf

Mijn laatste bijdrage 

Want ook al speelde ik gisteren een klein beetje vals, ik heb toch niks in te halen op ' zondag inhaaldag ' .

Vandaag mag ik stoefen

Over dingen waar ik fier over ben...

En die zijn er !

( gelukkig maar ) 
een selectie : 

Ik was 1 van die onnozel puberkiekens die begon te roken omdat dat stoer was.

Ik was toen een jaar of 14.
Resultaat : 20 jaar kettingkettingkettingrookster.
écht!
Ter illustratie : 
De wekker liep af en ik grabbelde al naar mijn tabak voor de eerste sigaret van de dag.
Voor ik op mijn werk was, had ik er al een paar op...
En de sigaret was ook het laatste waar ik aandacht aan gaf voor ik ging slapen.

Maar ik werd die afhankelijkheid van dat ding zo moe.
Sigaretten beheersten mijn leven.
Al duurde het effe voor ik dat doorhad.
Dus besloot ik te stoppen met roken.
Samen met de meneer die me ooit graag zag .

We spraken een datum af ...
en deden het gewoon...
écht!
Zo simpel bleek het te zijn ! 
Gewoon stoppen ...
Niks acupunctuur, nicotineplakkers, tuttefrutten of wat dan ook.
Een paar dagen heel 'krikkel' rondlopen en klaar.
En binnenkort kan ik - kunnen we alweer fier zijn dat ik - we 11 jaar niet meer rook -roken.
Ik ben zo blij dat ik daar vanaf ben !
Applaus voor mezelf !
En voor de meneer die me ooit graag zag ook natuurlijk !

Verder ben ik een  sterke ( meestal, maar soms ook niet en dat mag want dat is op zich ook sterk)  onafhankelijke vrouw.
Sinds de dag dat ik de deur van het ouderlijk huis achter me sloot, zorg ik voor mezelf.
Al 22 jaar ondertussen.
5 jaar daarvan woonde ik samen met de meneer die me ooit graag zag .
Maar voor de rest woon(de) ik alleen.
Ik zorg voor mijn eigen centjes.
Heb nog nooit schulden gehad - zelfs geen leningen bij de bank.
Ik doe mijn eigen huishouden, regel zelf mijn zaken en paperassen.
Met de jaren heb ik geleerd dat het ook ok is om soms hulp te vragen als het nodig is...
Voor een gesprek en een knuffel als ik het effe niet zie zitten,
een lift voor als ik ergens niet geraak...
een boormachien, een soeprecept, wat hulp bij het ineen zetten van een ikeakast...
ook dat hoort bij sterk en onafhankelijk zijn... .
En ik kan goed leven met mezelf.
Meer zelfs : ik geniet ervan !
Op gevaar af weer melig te klinken ( jaja Karl, ik doe het weer ) : 
Ik ben gelukkig en daar heb ik zelf voor gezorgd!
En dat mijn beste lezers,  lijkt me een goede afsluiter van deze plezante blogweek !

wijvenweek : zelfcensuur

en hier gaan we voor dag 5 van de wijvenweek.
Met wat ik wellicht het meest lastige onderwerp vind...
Dit zijn de instructies die de deelnemers kregen: 

Het zijn geen geheimen, verre van. Iedereen die bij u langskomt weet het, en eigenlijk weten wij het ook allemaal, hier op het internet. Maar vandaag doen we eens niet aan zelfscensuur. Blog over iets waarover u niet blogt normaal. Vertel ons de dingen die deze week suckten (in plaats van altijd alleen de positieve dingen te posten), toon ons een foto van hoe uw living er echt uitziet, voor de poetshulp is langs geweest. Of vertel over frustraties die niemand eigenlijk moet weten, de gemiddelde ruzie met uw vent en andere dingen die uit het leven gegrepen zijn, maar waarvan u doorgaans vindt dat wij er geen zaken mee hebben. We zullen het aan niemand doorvertellen.

wijvenweek : dromendag

We hebben ze allemaal: de wildste dromen, de meest ambitieuze verlangens. Of we hadden ze, maar ze zijn om één of andere reden ergens onder het stof van de tijd verloren gegaan. En dat is helemaal niet erg, of net wel. Vaak durven we dat niet uitspreken, om één of andere reden. Op donderdag horen we graag over vervlogen dromen, vergane ambities. Of over heerlijke verlangens naar hoe uw leven beter gaat worden, binnen een paar dagen, maanden, jaren. 

Bovenstaande cursieve tekst is de leidraad voor de bijdrage van vandaag.

Ik heb dromen van wat ik tof zou vinden in mijn leven.

Als ik mijn fantasie de vrije loop laat ...

wijvenweek : Moh, kijk nu ! We zitten hier met een mening !

Ik zat in bad te mijmeren over hoe ik het thema van vandaag zou aanpakken.

Een wat mij betreft wat hilarisch thema : de deelnemers moeten vandaag 'EEN MENING ' hebben...

Als ik tegen de mensen in mijn ( echte ) omgeving zeg : mannekes ! pas op ! Ik moet vandaag  een mening hebben...!

Dan gaat ge wat zien !

Hier en daar monkellachjes vermoedelijk ... .

Veel blikken vol ongeloof . 

Er  vliegen me dan ongetwijfeld zelfs schaterlachsalvo's rond de oren.
Want beste lezers, als er iets is wat ik in het dagelijkse leven ongegeneerd en voortdurend doe, dan is het meningen hebben...

Over zowat alles...

écht alles !

wijvenweek : Guilty pleasures en kleine kantjes

Lap!

Een halve dag breek ik er al mijn hoofd over  : guilty pleasures....

Het thema van de dag in de wijvenweek...

Om de 1 of andere reden kom ik altijd uit bij 'kleine genoegens'.

Maar daar gaat het toch eigenlijk niet om...