En dan staat ge daar in Brussel-Centraal...
Een kwartier te vroeg om naar je vergadering te gaan, maar door een treinvertraging ( en nee, ik ga daar niet over zagen : ik neem te weinig de trein en maak het te zelden mee dat ik dan vertraging heb ) ook te laat om nog fatsoenlijk ergens te gaan lunchen... .
Dus stapte de dees maar eerst wat doelloos rond in het station om vervolgens een parfumerie binnen te slenteren...
Alwaar de dees onweerstaanbaar naar die rij felgekleurde potjes nagellak gelokt wordt , strategisch opgesteld in het midden van de winkel... .
Waarna de dees 2 kleurkes uitkiest die toch o zo schoon zijn, en bij het afrekenen bedenkt dat het toch wel knap is van zichzelf dat ze er maar 2 heeft gekocht... .
Want ze waren allemaal zo schoon, de kleurtjes... .
En vervolgens sta je dan buiten met die potjes nagellak in je handtas en bedenk je jezelf : dedju! Maar ik gebruik dat eigenlijk nooit ! En ik héb er nog staan! Van die duur zelfs, die er al jaren staan en die goed blijven omdat ze zo duur waren !
Maar toch...
...die kleuren !