Brussel: het kerstverhaal in Theatre Royal de Toone

3 weken vakantie en mijn keuze om deze keer gewoon thuis te gaan noopte me tot het zoeken van plezante uitjes in eigen land. Ik wilde met mijn mama bijvoorbeeld eens over en weer naar Brussel om daar de 1 of andere tentoonstelling te gaan bekijken, maar zij had ergens iets opgevangen over een poppentheater in de buurt van de Grote Markt en wilde graag daar naartoe.

Dus dook ik in Google om te weten te komen waar ze het over had en zo vond ik het Koninklijk poppentheater van Toone. Dat is het enig overgebleven poppentheater in Brussel, al jaren in handen van dezelfde familie, en ze voeren er oude verhalen op met poesjenellenpoppen. Nog wat meer opzoekwerk leerde me dat de voorstellingen helaas bijna allemaal uitsluitend in het Frans waren, maar ik had geluk want er stond er op een zondagmiddag ook eentje in het Brussels ingepland. Ik aarzelde geen moment en boekte 2 plekjes voor de voorstelling.

Het theater ligt op 5 minuten stappen van Brussel Centraal en van de Grote Markt en loop je zo voorbij als je niet weet waar het is. Ook ik zou er voorbij gelopen zijn als ik Google Maps niet aan het bekijken was. Want het theater ligt achteraan een small steegje dat geprangd ligt tussen 2 winkelpanden en enkel een reclamestoepbord (ik zocht op hoe zo'n ding heet en dat blijkt 'stoepbord' te zijn) liet me zien dat dat de plek was waar we moesten zijn. 

Via het smalle steegje en een klein terrasje traden we een oud pand binnen waar een gezellige drukte heerste en dat een café bleek te zijn met een hoop kleine kamertjes en gedecoreerd met vele poppen. Na enkele van die kamertjes doorlopen te hebben kwamen we uit aan een trap die ons een paar verdiepingen omhoog leidde tot aan een vestiaire en inkombalie en nog hoger helemaal naar een zolderkamer waar we een theatertje ontdekte met banken vol kussentjes, een nok vol poppenkastpoppen en een podium met een grote poppenkast.

Het duurde niet lang vooraleer onder begeleiding van meeslepende accordeonmuziek het zaaltje volstroomde met nieuwsgierige bezoekers en het poppenkastspel begon. Ik had eigenlijk niet echt gelet op welk stuk er opgevoerd zou worden en al gauw ontdekten we dat het het kerstverhaal was, van de onbevlekte ontvangenis tot aan de vlucht naar Egypte. 

Ik vreesde op voorhand een beetje dat we het Brussels misschien niet altijd zouden begrijpen, maar zowel mijn mama als ikzelf verstonden het gelukkig zeer goed. Heel spannend was het verhaal niet want uiteraard kennen we het kerstverhaal. Maar ik vond dat niet erg, ik wilde vooral eens zo'n ouderwets poppentheater zien en dus genoot ik er van. De als theater ingerichte zolder was erg gezellig, alleen vonden we het allebei geen kado om 2 uur stil te zitten op een bankje zonder leuning. Ik vermoed echter dat het niet haalbaar zou zijn om de bankjes te vervangen door meubilair met een rugleuning, daar is deze ruimte veel te klein voor.

Onderweg op de trap zag ik ook nog een deur met 'museum' er boven. Opzoekwerk achteraf leerde me dat dit museum open is tijdens de pauze maar dat wisten wij helaas niet.

Moest het niet zo druk geweest zijn in het café op de gelijkvloers, dan zou ik er met plezier nog een koffietje gedronken hebben. Maar misschien doe ik dat eens een andere keer. Vermits we beiden honger hadden zochten we een restaurantje uit in de buurt en daarna was het hoog tijd om op ons gemak terug naar het station te slenteren. 

En nu ga ik eens uitzoeken of er in Antwerpen ook nog zo'n poesjenellenkelder is ... 

Wil je er ook eens naartoe. Op deze website vind je alle info.
Wij bezochten dit theater op 21 december 2025.

Ik heb niet zoveel foto's genomen in dit poppentheater, en al helemaal niet tijdens de voorstelling. Dat zou alleen maar storend zijn voor de andere bezoekers. 

Meer blogartikelen over Brussel via deze tag of op deze pagina... .