En als je me toen had gezegd dat het zou lukken en ik 10 jaar later nog altijd sigarettenvrij zou zijn, ik zou het zelfs niet durven hopen hebben .
Ik ben rond mijn 14de beginnen roken en ik was al snel een erg verstokte rookster.
Ik rolde sigaretten en het eerste wat ik ' s ochtends deed als de wekker afliep, was naar mijn tabak grabbelen en in bed alvast mijn eerste sigaretje roken.
Het was ook het laatste wat ik elke dag deed....
En de aantallen sigaretten die ik tussen die eerste en laatste elke dag rookte was echt gigantisch.
20 jaar heb ik dat gedaan !
En toen had ik er zo'n genoeg van !
Mijn gezondheid, de kosten , ... waren voor mij geen redenen om te stoppen ...
Als ik ziek was pafte ik gewoon door...
Maar ik was die afhankelijkheid van dat ding zo beu...
Op vergaderingen werd ik na een half uur ongemakkelijk want ik wachtte op de pauze voor een sigaret.
Naar de cinema gaan was niet plezant want dan kon ik minstens 2 uur niet roken ...
Eigenlijk bepaalde die sigaret heel veel in mijn leven en beperkte me dat ook heel erg.
Dus besloot ik te stoppen.
Ik nam mezelf voor om te stoppen op de eerste dag van mijn vakantie, 10 jaar geleden.
Ik had dat al een paar maanden op voorhand beslist.
Ik zou het trouwens niet alleen doen : de meneer die me toen graag zag deed ook mee.
En zo is het ook gebeurd...
6 juli 2001 heb ik 's avonds na een personeelsfeestje mijn laatste sigaret uitgedrukt.
Met idee : ' ik hoop dat het lukt, maar ik kan me mijn leven toch niet goed voorstellen zonder sigaretten . Ik ben zo hard verslaafd !'.
De eerste dagen waren vooral moeilijk omdat ik erg prikkelbaar was.
Maar raar genoeg heb ik nooit ook maar enige seconde getwijfeld of ik toch niet terug een sigaret zou opsteken.
Na die paar dagen was het ergste voorbij en dat is zo gebleven.
Zelfs na 10 jaar heb ik soms nog wel eens zin in een sigaret.
Maar ik had toen ik rookte vaak zin in een sigaret op momenten dat het niet kon en dat was toen veel erger.
Ik weet trouwens ook dat ik niet - ook niet ' voor de lol' - nog eens eentje moet opsteken want ik vrees dat ik dan terug vertrokken ben.
Ik kon me echt niet voorstellen dat dat stoppen zou kunnen lukken.
En toch ging het wel.
Zonder hulpmiddelen zelfs !
Ik ben daar dus echt fier over !
Dus ben ik daarnet lekker gaan eten ;)
Om die 10 jaar stoppen te vieren ;-)
En : ik deed dat niet alleen !
Ook de meneer die mij toen graag zag was erbij.
( ik denk dat hij me nog net graag genoeg ziet om dat nog tof te vinden ;) )
Het was gezellig en lekker !
En binnen 10 jaar doen we dat opnieuw !
Daar ben ik zeker van !
