Wees gewaarschuwd: de komende maanden ga je heel veel kerken en andere gebedshuizen zien verschijnen op mijn blog. Ik trok er met mijn lief ook vorig jaar een aantal keren op uit en belandden toen zeer vaak op plekken waar die kerken en gebedshuizen onwaarschijnlijk mooi zijn.
Vandaag vertel ik met genoegen over een Italiaans pareltje: de Battistero di San Giovanni Battista of wat makkelijker: de doopkapel van Padua.
In 2025 gingen we 2 keer richting Venetië, maar we breidden onze exploraties wat wijder uit en treinden ook naar Milaan ,Verona en Padua. En vooral Padua en Verona vond ik zelfs misschien wel toffer dan Venetië.
Reisje 2, waarin ook het bezoek van vandaag viel, verliep niet zonder slag of stoot. Mijn lief was zowat heel het reisje ziek en ik had ook een dag van jan. De dag voor we de eerste keer naar Padua treinden hadden we doorgebracht in de hotelkamer, met koorts in bed, in plaats van al dat schoons dat er in die streek te zien is tot ons te nemen. Maar gelukkig waren de microben niet actief genoeg om heel ons reisje te vergallen.
De doopkapel waar ik vandaag over vertel is niet vrij toegankelijk, als in: je moét er met een gids binnen en dus in groep. We moesten dus eerst even wachten tot iedereen er was en dan werden we de doopkapel in geleid. We kregen een koptelefoontje op en er werden - in het Engels- allerlei wetenswaardigheden verteld over wat we allemaal zagen.
De kapel behoort tot de kathedraal er naast en is niet erg groot. Maar ze is zo mooi en zo van top tot teen gedecoreerd met fresco's dat je je ogen uitkijkt. Omdat je er enkel met gids binnen kan, kan je er ook niet onbeperkt in rond blijven hangen. Het bezoek aan de kapel was zeker lang genoeg maar ik had er gemakkelijk nog wat langer kunnen blijven. Ik bleef maar foto's maken :).
De fresco's dateren van de 14de eeuw en zijn van de hand van Giusto de' Menabuoi, een kunstschilder die in 1320 geboren werd in Firenze.
De koepel is echt prachtig met een Christus in het midden omringd met oneindig veel engelen en heiligen.
Ik werd ook getrokken naar de draken en andere figuren van de Apocalyps die 1 van de wanden decoreerden.
De kleuren zijn sprankelend en met de lichtinval door de spaarzame ramen was het een feest voor mijn ogen om er rond en naar boven te kijken en de verschillende bijbelverhalen te ontrafelen. Op zo'n momenten ben ik toch blij dat ik een klein beetje mee gekregen heb van die bijbel zodat ik hier en daar kon volgen wat er afgebeeld werd. Ik zat tot het 3de leerjaar in een nonnenschool, had een kinderbijbel en ouders die - al vielen ze als volwassenen al gauw van hun geloof - uit vroom katholieke gezinnen kwamen, vandaar.
Ik vond alles, en dus ook hier, in Padua een pak minder druk dan in Venetië. We waren zeker niet de enige toeristen maar het was er geen tsunami van toeristen zoals in Venetië. Ons bezoekje aan deze kapelw as dus zeer aangenaam en ik denk er met genoegen aan terug.
Ben je eens in de buurt: ik zou er zeker eens binnenspringen! Meer info vind je op deze website.
Wij bezochten de doopkapel op 1 oktober 2025.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Kan je niet reageren? Mail me! If you are unable to comment? Contact me!
bollekes.met.gaatjes.en.koordjes(at)gmail.com