donderdag 5 mei 2016

rode kruis, ik snap het écht niet ...

Ik fiets al ettelijk jaartjes rond in Antwerpen en zie in het verkeer een positieve evolutie: het aantal fietsers is fenomenaal toegenomen en dat is alleen maar toe te juichen. Maar dat heeft ook zijn keerzijde waar ik niet blind voor ben: niet alleen nam het aantal fietsers toe, in die toename zitten helaas ook proportioneel veel fietsers die het niet zo nauw nemen met verkeersregels. Spookrijders, langs rechts inhalen, door het rood rijden, al fietsend gsmen op drukke kruispunten met een peuter in het zitje achterop, ... . Erg vrolijk word ik daar niet van....

Het aantal fietsers is toegenomen, maar dat wil nog niet zeggen dat het aantal auto's gedaald is. Integendeel zelfs. Ook dat aantal neemt toe en ook in die categorie weggebruikers zitten helaas nog steeds heel erg veel chauffeurs die andere weggebruikers in gevaar brengen. 

Kortom : Ik stel vast dat het verkeer voor iedereen drukker en onoverzichtelijker wordt.
Elke dag opnieuw slalom ik me een weg doorheen spookrijdende medefietsers, verkeerd geparkeerde auto's, putten in het wegdek en voetgangers met te weinig plaats ( ik moet elke dag de Turnhoutsebaan en Carnotstraat in Antwerpen door ... ) . Plezant is dat eerlijk gezegd niet. Veilig nog veel minder. 

Toch ben ik er lang in geslaagd dat te doen zonder  slachtoffer te worden van een verkeersongeval. Ik ben dan ook zelf een voorzichtige fietser die zich aan de regels probeert te houden. Ik leef namelijk graag en hoop dat nog lang en in complete toestand te kunnen blijven doen. 
Tot een jaar geleden : na me een heel leven ongelukvrij in het verkeer te begeven ben ik op 1 jaar tijd al fietsend 2 keer aangereden.
1 keer door een autochauffeur die me niet zag. Ikzelf kwam er heelhuids vanaf ( niet evident want op die plaats zijn er al fietsers doodgereden). Mijn fiets kon naar de schroothoop
De 2de keer werd ik zwaar geramd door een  fietser die vanaf het voetpad al spookrijdend het fietspad kwam opgestormd. Resultaat : een week ziekteverlof met een zeer pijnlijke schouder en nog wat weekjes napijn ... En een fietser die me zeer geschrokken vertelde dat ze haar lesje had geleerd en zeer opgelucht was dat ik 'maar een fietser' was geweest en geen auto...

Soit, om maar te zeggen dat het met dat verkeer en de veiligheid ervan niet betert.

En dan fiets ik afgelopen week weer langs de singel in Antwerpen naar huis en zie ik ze weer staan op 1 van de vele drukke kruispunten daar : de stickerverkopers van het rode kruis. 
Het rode kruis, de organisatie die we allemaal kennen van de oproepen om bloed te geven waarmee oa slachtoffers van verkeersongevallen gered kunnen worden , blijft vasthouden aan hun fondsenwervingsactie waarbij ze 14 dagen lang vrijwilligers drukke kruispunten opsturen om aan autochauffeurs die voor het rode licht staan stickers te verkopen. 
Ze doen dat blijkbaar op zo'n hardnekkige manier dat ik her en der van autorijdende medemensen de verzuchting hoor ' ik koop er zo snel mogelijk éne en leg die goed zichtbaar op mijn dashboard want anders is het aan elk kruispunt prijs ' ...

Ne mens mag best wel eens een regeltje overtreden. Er zijn trouwens veel te veel regeltjes. Maar er zijn ook regels die een goede reden hebben. Verkeer overzichtelijk en veilig houden voor iedereen is zo'n reden.  Als we ons met ons allen - en we zijn met veel! - op allerlei verschillende manieren in het verkeer willen kunnen bewegen, zijn er regels nodig om dat veilig te kunnen laten gebeuren. Het vermijden van chaos is daarbij essentieel. Niet dat chaos nooit plezant kan zijn en nooit mag. Maar niet in het verkeer ....

Dat van die stickers: Ja : ze doen dat alleen als het rood is....
Nee, de chauffeurs zijn niet altijd klaar met afrekenen als het licht terug op groen springt.
Nee, niet elke chauffeur is met volle aandacht terug bij het verkeer als hij nog aan het foefelen is om zijn portefeuille terug weg te steken of als hij nog bezig is met die verdomde sticker zichtbaar op het dashboard te leggen om zo te vermijden volgend kruispunt weer aangesproken te worden. 
Nee, overzichtelijk is dat niet, die verkopers die zich nog raprap naar de kant begeven als het licht op groen springt...
Gevolg : chaos en onveiligheid in het verkeer voor alle aanwezigen....

Beste rode kruis, waarom trek je niet met jullie vrijwilligers de bussen en trams op om daar stickers te verkopen ? Of sta aan fietsparkings, in stations, op markten, ga je deur aan deur, sta je voor supermarkten, hang je rond in winkelstraten ipv altijd die kruispunten op te gaan en het verkeer te storen. En weet ge wat: koppel er ineens een verkeersveiligheidsboodschap aan ! Het zou jullie geloofwaardigheid een pak goed doen !
Maar stop met de verkoop van die stickers op kruispunten. Het verkeer is zo al moeilijk genoeg.... Het past niet bij een organisatie die werkt rond de gezondheid van de mensen. En er is een reden waarom men niet mag bellen achter het stuur:  wat jullie doen heeft net hetzelfde  effect...



Update : ik kreeg antwoord van de marketing en communicatieafdeling van het rode kruis. Conclusie: voor het rode kruis is geld belangrijker dan de veiligheid van weggebruikers. 't Is maar dat je het weet ;) . 
Ik zou zeggen: lees mee en trek je conclusies: 

'De stickerverkoop is voor onze 249 afdelingen jaarlijks een belangrijk moment. Dankzij de verkoop kunnen zij materiaal aankopen voor eerstehulpverlening of meer sociale activiteiten zoals onze Zorgbib.

Je kan stickers kopen op verschillende locaties: supermarkten, markten? en ook kruispunten. De vrijwilligers mogen dit zelf kiezen, maar ze moeten altijd een toelating hebben om de locaties stickers te verkopen.

De verkoop op kruispunten is dus zeker niet de enige locatie, maar springt natuurlijk in het oog. De verkoop stamt nog af uit de tijd dat we geen stickers maar autovignetten verkochten. Hoewel het nu dus stickers zijn, wijzen cijfers uit dat de verkoop op kruispunten beter werkt dan op welke locatie dan ook. De verkoop op kruispunten afschaffen zou op korte termijn betekenen dat afdelingen hun werking sterk moeten terugschroeven.

Naast de verplichte toestemming voor verkoop, geven we onze vrijwilligers goed advies wat kan en niet (bv. draag enkel functionele kledij van Rode Kruis-Vlaanderen, sta op de berm en niet op straat...).

Dit neemt allemaal niet weg dat we in de toekomst niet kunnen uitkijken naar alternatieven. Elke suggestie, feedback of blog appreciëren we dan ook zeer.

Vriendelijke groeten'

11 opmerkingen:

  1. Ik kan je volledig volgen! Ik heb me die bedenking ook al vaak gemaakt!
    Ik kan niet anders dan je volledig gelijk geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt 100 % gelijk ! Ik erger me daar dood aan. Vorige week was het ook weer prijs toen ik van het werk kwam. Midden in het spitsuur, super druk, iedereen wil zo snel mogelijk naar huis en dan staan ze daar nog wat extra file te veroorzaken. Ik zag een verkoper nog net op tijd wegspringen voor een auto die optrok. Dat is toch super onveilig allemaal ? Zoals je zegt, er zijn zoveel andere, veiliger plaatsen waar ze dat kunnen doen. Ik persoonlijk koop die stickers niet omdat ik dat gedrag niet wil steunen. Ik geef wel bloed (om het wat goed te maken).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ken de situatie niet maar wat jij beschrijft is te gek voor woorden. Waar zit het verstand bij die mensen van het Rode Kruis. Ik heb het mailadres van het Rode Kruis Vlaanderen even opgezocht voor je: info@rodekruis.be Door sturen deze zinnige verhandeling voordat er echt ongelukken gebeuren met die jonge mensen die stickers verkopen op kruispunten. Hoe verzinnen ze het!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. done! Dank je wel! Daar was ik zelf nog niet opgekomen raar genoeg ;) .

      Verwijderen
  4. Je hebt een punt, zelfs in mijn relatieve overzichtelijke thuisstad stonden ze vroeger op de kruispunten... maar blijkbaar hebben de vrijwilligers ook wat in de pap te brokken; dit jaar stonden ze bij ons aan de supermarkten :).

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Daar erger ik mij nu ook al jaren aan. Juist deze organisatie moet toch beter weten. Maar er is beterschap. De laatste jaren zie ik meer stickerverkoop aan de supermarkt en minder op de kruispunten (regio Turnhout).

    BeantwoordenVerwijderen
  6. De ene keer dat ik in Antwerpen stond te wachten in de auto voor een stoplicht werden we ook benaderd. In ons geval door verkopers. Fijn dat we in Nederland dat gebruik niet kennen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. In Westerlo zag ik dit jaar ook vrijwilligers aan de supermarkten, in Geel zelfs op grote parkings, dus hopelijk zijn ze 'gewaarschuwd' en zien ze zelf in dat er andere opties zijn om hun stickers aan de man te brengen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. ellen verryt21 mei 2016 14:22

    Absoluut gelijk Mieke, wij gaan met Wereldsolidriteit op heel veel andere toegankelijke en veilige plaatsen staan met onze honderden vrijwilligers ..die zijn daar heel creatief en bedreven in.Anders kan dus zeker wel.!Trouwens wat een kil antwoord kreeg je daar ...nog veel werk aan de Rode Kruiswinkel!

    BeantwoordenVerwijderen

xxx !

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...