In eerste instantie stond ik niet te springen van enthousiasme toen mijn lief me vertelde dat hij naar Venetië wilde. Ik wilde deze toeristische trekpleister liever niet bezoeken omdat deze stad kreunt en afziet van al die toeristen.
Maar Venetië is natuurlijk een zeer speciale stad en mijn lief kan volhardend zijn en dus liet ik me toch overhalen. 2 keer zelfs terwijl ik na de eerste keer zei: 'Nooit meer!
Dat ik dat zei zegt al veel over hoe ik deze stad ervaren heb. Ik zou er voor geen geld ter wereld willen wonen. Ik begrijp de bewoners die dat allemaal niet meer plezant vinden heel goed.
Toch ben ik blij dat ik ze gezien heb. Want er is natuurlijk heel veel moois te zien.
De kanalen en hun typische boten zijn op hun eigen al erg de moeite. Maar de vele gebouwen en kerken zijn wondermooi en er zijn ongelooflijk veel mooie dingen te bezichtigen in de buiken van al die mooie gebouwen. Ik ben ervan overtuigd dat we ook een derde en zelfs een vierde reisje goed gevuld zouden krijgen met allerlei dingen de we nog niet zagen maar die ook allemaal de moeite waard zijn om door ons bewonderd te worden.
Ik vond het ook meer dan plezant om door de wat verder van de drukke toeristische piazza's en kanalen rond te lopen door de wat meer verlaten straatjes, niet wetende wat we te zien zou krijgen achter weer de volgende hoek of aan de overkant van weer een volgend romantisch bruggetje.
Maar toch.
Het was toch echt allemaal wat veel om helemaal voluit te kunnen genieten. Teveel medetoeristen want ja, ik besef dat ik er zelf ook eentje was.
De kanalen en hun boten kunnen al die toeristen niet slikken waardoor het bijzonder moeilijk is om vooral in de meer toeristische delen een boot op te geraken.
Je struikelt er over de nietszeggende souvenirwinkeltjes vol met dezelfde wellicht 'made in China'-brol tussen de toerist trap restaurantjes waar je voor teveel geld slecht eten voorgezet krijgt. Al moet gezegd: we aten er ook een paar keer erg lekker, en dat is oa te danken aan het speurwerk van mijn lief die op voorhand goed uitzocht waar er wél lekker te smikkelen viel.
Ik hou niet van drukte en dat vond ik nog het allerlastigste: er zijn echt zo ongelooflijk veel mensen in Venetië. Die maken lawaai en wriemelen naast en achteren voor je, overal waar je kan kijken. Daar geraak ik al snel zwaar van overprikkeld.
Om het betaalbaar te houden en toch wat afstand te nemen van de toeristische drukte in Venetië namen we trouwens telkens een kamer in een hotel in Mestre, net over het station. Dat was een snelle en makkelijke manier om 's ochtends richting Venetië te treinen en 's avonds weer terug. Maar het nadeel daarvan was dat de omgeving van het hotel echt niet erg interessant was. Ik ben al bij al wel echt blij dat ik er toch geweest ben en me heb laten overhalen. Al hoeft het voor mij geen derde keer meer (en we hebben de 2 keren dat we er waren ook niet elke dag in Venetië doorgebracht, dat zou ik écht niet aangekunnen hebben denk ik).En ik wil wél best nog eens terug naar die kant van Italië voor nog wat meer moois van Padua en Ravenna en Verona bijvoorbeeld. Want dat heb ik ook geleerd na mijn tripje naar die contreien: die kant van Italië is echt zoooo indrukwekkend mooi!
PS: Ik wilde mijn foto's van de stad van beide reisjes in 1 blogartikel proppen, maar het zijn er zoveel dat dat niet gaat. Vandaag dus de foto's van het reisje in april, en morgen van dat van oktober. Maar morgen vertel ik er niks meer bij. Dan is het alleen plaatjes kijken ...
Wij bezochten Venetië in april en oktober 2025.









































































Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Kan je niet reageren?
Probeer het anoniem en zet je naam in je reactie.
Lukt het nog niet? Mail me!
If you are unable to comment? Try to react anonymous and include your name in your comment.
Still not working? Contact me!
bollekes.met.gaatjes.en.koordjes(at)gmail.com